AHSEC Class 12 Assamese Chapter 13 Answer | কাঠমিস্ত্রীৰ ঘৰ | Class 12 Assamese Chapter 13 Answer | HS 2nd Year Assamese Solution | HS 2nd Year Assamese Chapter 13 Notes
“সাহিত্য সৌৰভ” পাঠ্যপুথিৰ “পাঠ ১৩: কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ” পাঠটিৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰখিনি তলত শুদ্ধ আৰু সুন্দৰকৈ আগবঢ়োৱা হ’ল:
পাঠ ১৩: কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ
– ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্ত
আর্হি প্ৰশ্ন:
(ক) অতি চমু প্ৰশ্ন (প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ মূল্যাংক ১)
১। ‘কাঠমিস্ত্ৰী’ৰ ঘৰ কবিতাটো কিমান চনত ৰচিত?
উত্তৰ: ‘কাঠমিস্ত্ৰী’ৰ ঘৰ কবিতাটো ১৯৩৯ চনত ৰচিত।
২। কবি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ এখন কবিতা পুথিৰ নাম লিখা।
উত্তৰ: কবি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ একমাত্ৰ কাব্য সংকলনখনৰ নাম হ’ল ‘অভিযান’।
৩। কবিতাটিত ‘প্ৰৱাল দ্বীপৰ শৃঙ্গৰ দৰে’ বুলি কিহৰ কথা কোৱা হৈছে?
উত্তৰ: কবিতাটিত কাঠমিস্ত্ৰীয়ে সাজি থোৱা কাঠৰ আচবাববোৰৰ দ’ম বা সমূহক ‘প্ৰৱাল দ্বীপৰ শৃঙ্গৰ দৰে’ বুলি কোৱা হৈছে।
৪। কবিতাটিত উল্লেখ থকা বিশ্বশিল্পী কোন?
উত্তৰ: কবিতাটিত উল্লেখ থকা বিশ্বশিল্পীজন হ’ল কাঠমিস্ত্ৰী।
৫। কাঠমিস্ত্ৰীয়ে নিজৰ অধিকাৰ কেনেকৈ সাব্যস্ত কৰিব লাগিব বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে?
উত্তৰ: কাঠমিস্ত্ৰীয়ে নিজৰ বাহুবলেৰে নিজৰ কৰ্মৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিব লাগিব বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে।
(খ) চমু প্ৰশ্ন (প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ মূল্যাংক – ২ অথবা ৩)
১। কবিতাটিত উল্লেখ থকা কাঠমিস্ত্ৰীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা দুবিধ সঁজুলিৰ নাম লিখা।
উত্তৰ: কবিতাটিত উল্লেখ থকা কাঠমিস্ত্ৰীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা দুবিধ সঁজুলি হ’ল ৰাণ্ডা আৰু বটালি।
২। ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটিৰ বিষয়ে নৱকান্ত বৰুৱাই কি কৈছিল?
উত্তৰ: ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটিৰ বিষয়ে সমালোচক নৱকান্ত বৰুৱাই কৈছিল, “মোক যদি কোনোবাই দহোটা শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া কবিতাৰ নাম সোধে, তাৰ মাজত এটা হ’ব ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’।”
৩। কাঠমিস্ত্ৰীয়ে সজা কেইবিধমান আচবাবৰ নাম লিখা।
উত্তৰ: কাঠমিস্ত্ৰীয়ে সজা কেইবিধমান আচবাব হ’ল— টেবুল, চেয়াৰ, আলনা, ড্ৰয়াৰ, আলমাৰি আৰু টিপয়।
৪। কাঠমিস্ত্ৰীয়ে কাৰ বাবে কাম কৰে বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে?
উত্তৰ: কাঠমিস্ত্ৰীয়ে সমাজৰ ধনী, বিলাসী আৰু ডা-ডাঙৰীয়া শ্ৰেণীৰ লোকসকলৰ বাবে কাম কৰে বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে।
৫। কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীৰ লগতে আৰু কাক কাক নিজৰ অধিকাৰ কাঢ়ি ল’বলৈ কৈছে?
উত্তৰ: কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীৰ লগতে আন শ্ৰমজীৱী লোক যেনে— মিস্ত্ৰী, কঁহাৰ, কমাৰ আদিক নিজৰ অধিকাৰ কাঢ়ি ল’বলৈ কৈছে।
(গ) দীঘল প্ৰশ্ন (প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ মূল্যাংক – ৪ অথবা ৫)
১। কবি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰ চমু পৰিচয় দিয়া।
উত্তৰ: ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্ত (১৯১০-১৯৭২) অসমীয়া প্ৰগতিবাদী কবিতাৰ এজন অন্যতম বাটকটীয়া কবি আছিল। তেওঁৰ জন্ম গোলাঘাটৰ কৰুণাটিং বাগিচাত হৈছিল। আনুষ্ঠানিক শিক্ষা বেছি নাপালেও তেওঁ ঘৰুৱাভাৱে অধ্যয়ন কৰিছিল। দেশ আৰু জাতিৰ প্ৰতি থকা সেৱাৰ মনোভাৱেৰে তেওঁ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত জঁপিয়াই পৰে আৰু জেলো খাটে। পিছলৈ তেওঁ সাম্যবাদী আদৰ্শৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয় আৰু জীৱনৰ শেষ সময়লৈকে কৃষক-বনুৱাৰ স্বাৰ্থৰ হকে কাম কৰি যায়। ‘অভিযান’ তেওঁৰ একমাত্ৰ প্ৰকাশিত কাব্য সংকলন। তেওঁৰ কবিতাত শ্ৰমজীৱী মানুহৰ দুখ-দুৰ্দশা আৰু তেওঁলোকৰ সংগ্ৰামৰ ছবি স্পষ্টভাৱে ফুটি উঠিছে।
২। কবিতাটিত কাঠমিস্ত্ৰীৰ শ্ৰম আৰু কষ্টৰ চিত্ৰ কেনেদৰে দাঙি ধৰা হৈছে চমুকৈ লিখা।
উত্তৰ: ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটিত কাঠমিস্ত্ৰীৰ কঠোৰ শ্ৰম আৰু কষ্টৰ এখন জীৱন্ত ছবি দাঙি ধৰা হৈছে। তেওঁৰ ৰাণ্ডাৰ ‘কচ্ কচা কচ্’ শব্দ, কপালৰ পৰা টোপাটোপে পৰা ঘাম, অকণো জিৰণি নোহোৱাকৈ কৰা কাম— এই সকলোবোৰে তেওঁৰ অমানুষিক পৰিশ্ৰমক বুজাইছে। তেওঁ নীৰস, কঠিন কাঠক নিজৰ হাতেৰে কাটি, চাঁচি সুন্দৰ আৰু মনোহৰ আচবাবত ৰূপান্তৰিত কৰে। তেওঁৰ শ্ৰমৰ ফলত আনৰ বাবে বিলাসী প্রাসাদ আৰু আৰামী চকী তৈয়াৰ হয়, কিন্তু তেওঁ নিজে আন্ধাৰত থাকিবলগীয়া হয়। এইদৰে, কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীৰ সৃষ্টিশীল শ্ৰম আৰু তাৰ বিপৰীতে তেওঁ পোৱা অৱহেলা আৰু কষ্টৰ চিত্ৰ সুন্দৰকৈ দাঙি ধৰিছে।
৩। প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা — ‘বিশ্বৰ যত কৰ্মীৰ দল / তেজ ঢালি গঢ়ে প্রাসাদ উজ্জ্বল’
উত্তৰ: উক্ত কবিতাফাঁকি কবি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ শীৰ্ষক কবিতাটিৰ পৰা তুলি অনা হৈছে।
ইয়াত কবিয়ে সমগ্ৰ বিশ্বৰ শ্ৰমজীৱী শ্ৰেণীটোৰ অৱদান আৰু তেওঁলোকৰ দুৰ্দশাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে। ‘বিশ্বৰ যত কৰ্মীৰ দল’ বুলিলে কেৱল কাঠমিস্ত্ৰীয়েই নহয়, সকলো ধৰণৰ শ্ৰমিক, বনুৱা, কৃষক আদিক বুজোৱা হৈছে। তেওঁলোকে নিজৰ তেজ পানী কৰি, অৰ্থাৎ অশেষ কষ্ট আৰু পৰিশ্ৰমেৰে সমাজৰ ধনী আৰু ক্ষমতাশালীসকলৰ বাবে ডাঙৰ ডাঙৰ অট্টালিকা, কাৰেং, বিলাসী সামগ্ৰী আদি নিৰ্মাণ কৰে। তেওঁলোকৰ তেজ আৰু ঘামৰ বিনিময়ত সভ্যতাৰ ‘প্ৰাসাদ উজ্জ্বল’ হৈ উঠে। কিন্তু দুখৰ বিষয়, যিসকলে এইবোৰ গঢ়ে, তেওঁলোকে নিজে তাৰ ফল ভোগ কৰিবলৈ নাপায়। এইদৰে, পদফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে শ্ৰমজীৱীসকলৰ শ্ৰমৰ মহত্ত্ব আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতি হোৱা শোষণৰ এক কৰুণ অথচ শক্তিশালী ছবি দাঙি ধৰিছে।
৪। কাঠমিস্ত্ৰীক কিয় শিল্পী বুলি কোৱা হৈছে?
উত্তৰ: কবিতাটিত কাঠমিস্ত্ৰীক ‘বিশ্ব শিল্পী মহা বিশ্বৰ’ বুলি কৈ এজন মহান শিল্পীৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছে। ইয়াৰ কাৰণ হ’ল— শিল্পীয়ে যেনেকৈ নিজৰ সৃষ্টিশীলতাৰে সৌন্দৰ্য নিৰ্মাণ কৰে, কাঠমিস্ত্ৰীয়েও তেনেকৈ নীৰস, কঠিন, বেঁকা-বেঁকি কাঠৰ পৰা নিজৰ শ্ৰম আৰু কৌশলৰ জৰিয়তে মনোহৰ ৰূপৰ আচবাব-পত্ৰ সৃষ্টি কৰে। তেওঁৰ হাতৰ পৰশত কাঠবোৰে নতুন জীৱন আৰু নতুন ৰূপ পায়। তেওঁ কেৱল এজন শ্ৰমিকেই নহয়, এজন সৃষ্টিকৰ্তাও। তেওঁৰ কাম কেৱল যান্ত্ৰিক নহয়, ই কলাত্মক। তেওঁৰ সৃষ্টিয়ে আনৰ ঘৰ শুৱনি কৰে, আনক আৰাম দিয়ে। এই সৃষ্টিশীলতা আৰু সৌন্দৰ্য নিৰ্মাণৰ ক্ষমতাৰ বাবেই কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীক এজন শিল্পীৰ শাৰীলৈ উন্নীত কৰিছে।
৫। কাঠমিস্ত্ৰীকে ধৰি শ্ৰমজীৱীসকলে কেনেদৰে নিজৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিব লাগিব বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে?
উত্তৰ: কবিতাটোৰ শেষৰফালে কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীকে ধৰি সকলো শ্ৰমজীৱী— যেনে মিস্ত্ৰী, কঁহাৰ, কমাৰ আদিক একত্ৰিত হৈ নিজৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিবলৈ এক বিপ্লৱী আহ্বান জনাইছে। কবিয়ে কৈছে যে তেওঁলোকে যুগ যুগ ধৰি শোষণ আৰু অন্ধকাৰত থাকিব নালাগে। তেওঁলোকৰ ‘আন্ধাৰৰ শেষ’ আহিছে। তেওঁলোকে বুজিব লাগিব যে তেওঁলোকে যি কৰ্ম কৰে, তাৰ ওপৰত তেওঁলোকৰেই প্ৰথম অধিকাৰ। গতিকে, তেওঁলোকে আনৰ শোষণৰ বিৰুদ্ধে জাগি উঠিব লাগিব আৰু ‘নিজ বাহুবলে’ অৰ্থাৎ নিজৰ একত্ৰিত শক্তিৰে নিজৰ কৰ্মৰ উচিত মৰ্যাদা আৰু অধিকাৰ কাঢ়ি ল’ব লাগিব। এই আহ্বানৰ জৰিয়তে কবিয়ে শ্ৰমজীৱীসকলক এক শ্ৰেণী হিচাপে সংগঠিত হৈ নিজৰ অধিকাৰৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছে।
