দ্বিতীয় স্কন্ধ

ভাগৱতৰ দশ লক্ষণ কথন শ্লোক ২৪৯: অৰ্থ:শুক মুনিয়ে ক’লে, “হে মহামতি ৰাজা, শুনা, ভাগৱতৰ লক্ষণ ক’ম। পুৰুষৰ দৃষ্টি পাই সৃষ্টিৰ কাৰণ উপজে, ইয়াকে সাধুজন সৰ্গ বোলে। ব্ৰহ্মা আদি নানা নামেৰে চৰাচৰ স্ৰজে, ইয়াকে বিসৰ্গ বুলি জানিবা। ৰাজা, দেৱ, দৈত্য আদিয়ে মহিমা পায়, ইয়াকে স্থান বুলি কোৱা হয়।” ব্যাখ্যা:ইয়াত ভাগৱতৰ লক্ষণ আৰু সৃষ্টিৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ কথা বৰ্ণনা […]

কৃষ্ণ ভক্তি মাহাত্ম্য কথন শ্লোক ১৯৪: অৰ্থ:শুক মুনিয়ে ক’লে, “হে বিষ্ণুৰাত (ৰজা), শুনা, তোমাৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ ক’ম। কৃষ্ণসেৱা বিনে আন কোনো ধৰ্ম্ম নাই। কৃষ্ণ ভক্তিৰ দ্বাৰাহে জ্ঞান উপজে।” ব্যাখ্যা:ইয়াত শুক মুনিয়ে ৰজাক কৃষ্ণসেৱাৰ গুৰুত্বৰ কথা কৈছে। কৃষ্ণ ভক্তিৰ দ্বাৰাহে পৰম জ্ঞান লাভ কৰিব পাৰি। শ্লোক ১৯৫: অৰ্থ:কৃষ্ণৰ কৃপাতহে ব্ৰহ্মাৰ জ্ঞান হৈছিল। কৃষ্ণৰ কৃপা বিনে কোনো

লীলাৱতাৰ কথন শ্লোক ১০৪: অৰ্থঃপ্রজাপতি ব্ৰহ্মাই ক’লে, হে মহামতি মুনি, শুনা কৃষ্ণৰ নিৰ্মল অৱতাৰ। লোকৰ নিস্তাৰৰ হেতু কৃপাৰে গৰুড়কেতু যেনেকৈ বিহাৰ কৰে। লীলা কৰি মহাহৰিয়ে বৰাহ ৰূপ ধৰি পৃথিৱী উদ্ধাৰ কৰিলে। দাঁতৰে ছিৰি হিৰণ্যাক্ষক নিপাতি দেৱতাসকলৰ প্ৰীতি সাধিলে। ব্যাখ্যাঃএই শ্লোকত কৃষ্ণৰ বৰাহ অৱতাৰৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কৃষ্ণই বৰাহ ৰূপ ধৰি পৃথিৱী উদ্ধাৰ কৰে আৰু

ব্রহ্মা-নাৰদ সম্বাদ – । দ্বিতীয় স্কন্ধ। শ্লোক ৬২-১০৩ শ্লোক ৬২: অৰ্থঃশুকমুনিয়ে ক’লে, হে মহাৰাজ, তুমি মোক যি প্ৰশ্ন কৰিলা, তাৰ উত্তৰ দিবলৈ আগতে এটা পূৰ্ব্বকথা কওঁ, ব্ৰহ্মা আৰু নাৰদৰ সাক্ষাত সম্বাদৰ কথা। ব্যাখ্যাঃএই শ্লোকত শুকমুনিয়ে ৰজা পৰীক্ষিতক ব্ৰহ্মা আৰু নাৰদৰ সংবাদৰ কথা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। ইয়াত গুৰু-শিষ্যৰ সম্পৰ্কৰ গুৰুত্ব ফুটি উঠিছে। শ্লোক ৬৩: অৰ্থঃএদিনা প্ৰজাপতি

ঈশ্বৰ-তত্ত্ব কথন – । দ্বিতীয় স্কন্ধ। শ্লোক ৪৪-৬১ শ্লোক ৪৪: অৰ্থঃঋষি শৌনকৰ মনোহৰ প্ৰশ্ন শুনি সূতে ক’বলৈ ধৰিলে। হে মুনিগণ, একাগ্ৰ মনেৰে শুনা, তাৰ পিছত যেনেকুৱা হ’ল। শুকদেৱতাৰ সাৰোদ্ধাৰ বাক্য শুনি ৰজা পৰীক্ষিতে কৃষ্ণৰ চৰণত একান্ত যতনেৰে নিষ্কাম ভাৱে চিত্ত স্থিৰ কৰিলে। ব্যাখ্যাঃএই শ্লোকত শৌনক ঋষিৰ প্ৰশ্ন আৰু সূতৰ উত্তৰৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। শুকমুনিৰ

ভাগৱত-ধৰ্ম্মকথন । দ্বিতীয় স্কন্ধ। শ্লোক ১-৪৩ শ্লোক ১: অৰ্থঃকৃষ্ণৰ নাম স্মৰণ কৰাটোৱেই মহামঙ্গলময়। যাগ-যজ্ঞ, যোগ আদি সকলো ধৰ্ম্মানুষ্ঠানতকৈ হৰিনাম লোৱাটোৱেই মহাফলদায়ক। কৃষ্ণই পৰমানন্দৰ আধাৰ, গতিকে মানুহে একাগ্ৰচিত্তে তেওঁক সদায় স্মৰণ কৰিব লাগে। ব্যাখ্যাঃএই শ্লোকত কৃষ্ণভক্তিৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কৃষ্ণৰ নাম স্মৰণ কৰাটোৱেই সকলো ধৰ্ম্মানুষ্ঠানতকৈ শ্ৰেষ্ঠ। যাগ-যজ্ঞ, যোগ আদি কৰাতকৈ হৰিনাম লোৱাটোৱেই পৰম পুণ্যৰ কাম।