| ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই | |
| বিষয় | অসমীয়া (Assamese) |
| কিতাপখনৰ নাম | অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা |
| পাঠৰ নাম | ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই |
| শ্ৰেণী | দশম (X) |
| অধ্যায় (Chapter) | অধ্যায় 14 |
| পাঠ্যক্ৰম (Syllabus) | ছেবা (SEBA) |
অধ্যায় ১৪: ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই
অধ্যায়টোৰ সাৰাংশ
“ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই” অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীৰ এক শক্তিশালী স্বদেশপ্ৰেমমূলক আৰু জাগৰণমূলক কবিতা। ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সময়ত, দেশ যেতিয়া পৰাধীনতাৰ শৃঙ্খলত আৱদ্ধ আছিল, তেতিয়া কাৰাবাস খাটি থকা অৱস্থাত কবিয়ে এই কবিতাটো ৰচনা কৰিছিল। কবিতাটোৰ জৰিয়তে তেওঁ ভাৰতীয়সকলক, বিশেষকৈ অসমীয়া জাতিক, পৰাধীনতাৰ গ্লানি আৰু সমাজত বিয়পি থকা আভ্যন্তৰীণ কূ-সংস্কাৰ, হিংসা-দ্বেষ, ভেদাভেদ আদি মানসিক মলি-মামৰবোৰ আঁতৰাই একত্ৰিত হ’বলৈ আহ্বান জনাইছে।
কবিয়ে “ঝাড়ু”ক এক প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছে। এই ঝাড়ুৰে কেৱল বাহ্যিক জাবৰ-জোঁথৰ নহয়, বৰঞ্চ মনৰ ভিতৰত যুগ যুগ ধৰি গোট খাই থকা পৰাধীনতাৰ মানসিকতা, হীনমন্যতা, জাতি-ভেদ, স্বাৰ্থপৰতা, ঘৃণা আদি মলিবোৰ সাৰি-পুছি সমাজখনক নিকা কৰিবলৈ কৈছে। তেওঁ কৈছে যে আমাৰ “সাতাম পুৰুষৰ সোণৰ চোতাল ঘৰ” অৰ্থাৎ আমাৰ গৌৰৱময় ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতি পৰাধীনতা আৰু সামাজিক কু-সংস্কাৰৰ ভূঁহৰ তলত পোত খাই আছে। তাক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আমি “জাতিৰ ঝাড়ুদাৰ” হ’ব লাগিব।
কবিয়ে সকলোকে বীৰ-বেশেৰে এই কামত ব্ৰতী হ’বলৈ আহ্বান জনাইছে। কাৰণ, যদি আমি নিজকে আভ্যন্তৰীণভাৱে পৰিষ্কাৰ আৰু একত্ৰিত কৰিব নোৱাৰোঁ, তেন্তে বিশ্ব সভাত আমাৰ কোনো বহাৰ ঠাই নাথাকিব, অৰ্থাৎ আমি বিশ্ব দৰবাৰত সন্মানৰ যোগ্য নহ’ম। কবিতাটোৱে এক শক্তিশালী বাৰ্তা দিয়ে যে প্ৰকৃত স্বাধীনতা কেৱল ৰাজনৈতিক মুক্তি নহয়, বৰঞ্চ ই মানসিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক মুক্তিও।
পাঠ্যপুথিৰ প্ৰশ্নাৱলী (Chapter End Excises)
ভাব-বিষয়ক
১। অতি চমুকৈ উত্তৰ দিয়া:
(ক) অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীক কি আখ্যা দিয়া হৈছিল?
উত্তৰ: অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীক “অসম কেশৰী” আখ্যা দিয়া হৈছিল।
(খ) সাতামপুৰুষীয়া ‘সোণৰ চোতাল-ঘৰ’ কিহেৰে পোত খাই আছে বুলি কবিয়ে কৈছে?
উত্তৰ: সাতামপুৰুষীয়া ‘সোণৰ চোতাল-ঘৰ’ যুগ যুগৰ ভূঁহুৰ (পৰাধীনতা আৰু সামাজিক কু-সংস্কাৰৰ মলি) তলত পোত খাই আছে বুলি কবিয়ে কৈছে।
(গ) জাতিৰ জীৱন মনোহৰ কৰিবলৈ কবিয়ে কি বেশেৰে ঝাড়ু ধৰিবলৈ কৈছে?
উত্তৰ: জাতিৰ জীৱন মনোহৰ কৰিবলৈ কবিয়ে বীৰ-বেশেৰে ঝাড়ু ধৰিবলৈ কৈছে।
(ঘ) কবিয়ে চাই থাকোঁতে থাকোঁতে মুখ কিহেৰে ভৰি পৰিল বুলিছে?
উত্তৰ: কবিয়ে চাই থাকোঁতে থাকোঁতে মুখ কাজল-ছাই অৰ্থাৎ পৰাধীনতাৰ কলংক আৰু গ্লানিৰে ভৰি পৰিল বুলিছে।
২। ‘হ’ল এৱে তোৰ সময় হ’বৰ জাতিৰ ঝাড়ুদাৰ যে ভাই।’ — ইয়াত কবিয়ে কি কাৰণে ‘জাতিৰ ঝাড়ুদাৰ’ হোৱাৰ সময় হ’লহি বুলি সকীয়াই দিছে?
উত্তৰ: কবিয়ে এই কথাষাৰৰ দ্বাৰা দেশবাসীক পৰাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে জাগি উঠিবলৈ সকীয়াই দিছে। যুগ যুগ ধৰি পৰৰ গোলামি কৰি জাতিটোৰ অৱস্থা শোচনীয় হৈ পৰিছে। সমাজখন হিংসা-দ্বেষ, ভেদাভেদ, স্বাৰ্থপৰতা আদি নানা ধৰণৰ মলি-মামৰেৰে ভৰি পৰিছে। জাতিৰ গৌৰৱময় ঐতিহ্য ধূলিত পোত গৈছে। সেয়ে, এই সকলো মানসিক আৰু সামাজিক মলিবোৰ আঁতৰাই জাতিটোক পুনৰ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আৰু বিশ্ব দৰবাৰত সন্মানৰ আসনত বহুৱাবলৈ প্ৰতিজন দেশবাসী “জাতিৰ ঝাড়ুদাৰ” হোৱাৰ সময় আহি পৰিছে বুলি কবিয়ে কৈছে।
৩। ‘নহ’লে যে বিশ্ব সভাত নহ’ব তোৰ বহাৰ ঠাই।’ — বিশ্ব সভাত বহাৰ ঠাই পাবলৈ কবিয়ে কি কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছে?
উত্তৰ: বিশ্ব সভাত বহাৰ ঠাই পাবলৈ, অৰ্থাৎ বিশ্ব দৰবাৰত এক সন্মানীয় জাতি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হ’বলৈ কবিয়ে দেশবাসীক নিজৰ মাজত থকা সকলো ধৰণৰ মলি-মামৰ, যেনে— হিংসা-দ্বেষ, ভেদাভেদ, ঘৃণা, স্বাৰ্থপৰতা আদি আঁতৰাই একত্ৰিত হ’বলৈ নিৰ্দেশ দিছে। তেওঁ কৈছে যে ঝাড়ু লৈ জাতিৰ চুকে-কোণে থকা সকলো জাহি-জাবৰ সাৰি-পুছি সমাজখনক নিকা আৰু মনোহৰ কৰি তুলিব লাগিব। আভ্যন্তৰীণভাৱে শক্তিশালী আৰু ঐক্যবদ্ধ হ’লেহে জাতিটোৱে বিশ্বত নিজৰ স্থান অধিকাৰ কৰিব পাৰিব।
৪। ‘ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই’ — কবিতাটিৰ মূলভাৱ লিখা।
উত্তৰ: (ওপৰৰ সাৰাংশ চাওক।)
৫। ব্যাখ্যা কৰা:
(ক) হিংসা-দ্বেষৰ, ভেদাভেদৰ, ঘৃণা-ঘৃণি স্বাৰ্থ ভেমৰ
উত্তৰ:
- প্ৰসংগ: উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি “অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা (নতুন)”-ৰ অন্তৰ্গত অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীদেৱে ৰচনা কৰা “ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই” নামৰ কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
- সংগতি: কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে আমাৰ সমাজত বিয়পি থকা আভ্যন্তৰীণ শত্ৰুবোৰক চিনাক্ত কৰিছে।
- ব্যাখ্যা: কবিয়ে দেশবাসীক সমাজখন পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে। এই পৰিষ্কাৰ কেৱল বাহ্যিক নহয়, বৰঞ্চ মানসিক আৰু সামাজিক। আমাৰ সমাজখন পৰস্পৰৰ মাজত থকা হিংসা, দ্বেষ, উচ্চ-নীচৰ ভেদাভেদ, ঘৃণা আৰু ব্যক্তিগত স্বাৰ্থৰ অহংকাৰৰ দৰে বহুতো মলি-মামৰেৰে ভৰি পৰিছে। এইবোৰেই জাতিৰ ঐক্য আৰু প্ৰগতিত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে। সেয়ে, কবিয়ে এই সকলোবোৰ মানসিক জাবৰ-জোঁথৰ আঁতৰাই এখন নিকা আৰু ঐক্যবদ্ধ সমাজ গঢ়িবলৈ আহ্বান জনাইছে।
(খ) ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই। আৰু চাবৰ সময় নাই— চাই থাকোঁতে মুখত কেৱল ভৰিল কাজল-ছাই।
উত্তৰ:
- প্ৰসংগ: উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি “অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা (নতুন)”-ৰ অন্তৰ্গত অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীদেৱে ৰচনা কৰা “ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই” নামৰ কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
- সংগতি: কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে দেশবাসীক পৰাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে জাগি উঠিবলৈ আৰু নিষ্ক্ৰিয়তা পৰিহাৰ কৰিবলৈ এক জৰুৰী আহ্বান জনাইছে।
- ব্যাখ্যা: কবিয়ে কৈছে যে আৰু হাত সাৱটি বহি থকাৰ বা চাই থকাৰ সময় নাই। কাৰণ, যুগ যুগ ধৰি আমি পৰাধীনতাৰ গ্লানি সহ্য কৰি নিষ্ক্ৰিয় হৈ চাই থকাৰ ফলত আমাৰ মুখমণ্ডল কেৱল কলংকৰ কাজল-ছাইৰে ভৰি পৰিছে। অৰ্থাৎ, আমাৰ জাতিটোৱে আত্মসন্মান হেৰুৱাই পেলাইছে। সেয়ে, এই পৰাধীনতা আৰু সামাজিক কু-সংস্কাৰৰূপী মলিবোৰ আঁতৰাবলৈ এতিয়াই “ঝাড়ু” হাতত লৈ কামত নামিবৰ হ’ল। আৰু পলম কৰিলে জাতিৰ অস্তিত্বই বিপন্ন হ’ব।
৬। ‘ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই’ — কবিতাটোৰ মাজেৰে কবি ৰায়চৌধুৰীদেৱৰ স্বদেশপ্ৰেমৰ ভাব কিদৰে প্ৰকাশ পাইছে লিখা।
উত্তৰ: “ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই” কবিতাটো কবি অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীৰ গভীৰ স্বদেশপ্ৰেমৰ এক উজ্জ্বল নিদৰ্শন। পৰাধীন ভাৰতৰ কাৰাগাৰত থাকোঁতে ৰচিত এই কবিতাত তেওঁ দেশৰ দুৰ্দশা দেখি গভীৰভাৱে মৰ্মাহত হৈছে। তেওঁৰ স্বদেশপ্ৰেম কেৱল ৰাজনৈতিক স্বাধীনতাৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নাছিল। তেওঁ এখন এনেকুৱা সমাজৰ সপোন দেখিছিল য’ত কোনো হিংসা-দ্বেষ, ভেদাভেদ বা স্বাৰ্থপৰতা নাথাকিব। “সোণৰ চোতাল ঘৰ”ৰ দৰে গৌৰৱময় অতীতক লৈ তেওঁ গৌৰৱান্বিত, আৰু সেই ঐতিহ্যক পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ তেওঁ ব্যাকুল। “জাতিৰ ঝাড়ুদাৰ” হোৱাৰ আহ্বানৰ মাজেৰে তেওঁ প্ৰতিজন দেশবাসীক দেশৰ প্ৰতি থকা নিজৰ দায়িত্বৰ কথা সোঁৱৰাই দিছে। বিশ্ব সভাত সন্মানৰ স্থান লাভ কৰাৰ যি আকাংক্ষা তেওঁ প্ৰকাশ কৰিছে, সেয়াই তেওঁৰ স্বদেশৰ প্ৰতি থকা গভীৰ ভালপোৱা আৰু উচ্চাকাংক্ষাৰ পৰিচায়ক। সেয়ে, কবিতাটোৰ প্ৰতিটো শব্দতে তেওঁৰ স্বদেশপ্ৰেমৰ তীব্ৰ ভাব প্ৰকাশ পাইছে।
ভাষা-বিষয়ক
১। তলত দিয়া যুৰীয়া শব্দবোৰেৰে একোটিকৈ বাক্য ৰচনা কৰা:
- (ক) হীনে-ঘিণে: পৰৰ অধীনত হীনে-ঘিণে জীয়াই থকাতকৈ স্বাধীনতাৰে মৰাই শ্ৰেয়।
- (খ) ধাৰে-ঋণে: তেওঁ ধাৰে-ঋণে টকা গোটাই ঘৰটো সাজিলে।
- (গ) ঘৃণা-ঘৃণি: সমাজৰ পৰা ঘৃণা-ঘৃণি আঁতৰাই আমি সকলোৱে মিলি-জুলি থাকিব লাগে।
- (ঘ) জাহি-জাবৰ: ঘৰটোৰ চুকে-কোণে বহুতো জাহি-জাবৰ গোট খাইছে।
- (ঙ) সাৰি-পুছি: বিহুৰ আগে আগে সকলোৱে ঘৰ-দুৱাৰ সাৰি-পুছি নিকা কৰে।
- (চ) মলি-মামৰ: মনৰ পৰা হিংসাৰ মলি-মামৰ আঁতৰাই পেলাব লাগে।
২। তলৰ শব্দবোৰত মূৰ্ধন্য ‘ণ’ হোৱাৰ কাৰণ দৰ্শোৱা:
- (ক) সোণ: স্বাভাৱিকতে মূৰ্ধন্য ‘ণ’ হয়।
- (খ) ঘৃণা: ‘ঋ’ কাৰৰ পিছত থকা বাবে দন্ত্য ‘ন’ মূৰ্ধন্য ‘ণ’ হৈছে।
- (গ) ঋণ: ‘ঋ’ কাৰৰ পিছত থকা বাবে দন্ত্য ‘ন’ মূৰ্ধন্য ‘ণ’ হৈছে।
৩। বিপৰীত শব্দ লিখা:
- (ক) ঘৃণা: মৰম/প্ৰেম
- (খ) স্বাৰ্থ: নিস্বাৰ্থ
- (গ) জীৱন: মৰণ
- (ঘ) বীৰ: কাপুৰুষ
HSLC পৰীক্ষাৰ পূৰ্ববৰ্ষৰ প্ৰশ্নোত্তৰ (২০১৫-২০২৫)
চমু প্ৰশ্ন:
- “ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই” কবিতাটোৰ কবি কোন? (HSLC 2018)
উত্তৰ: “ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই” কবিতাটোৰ কবি হ’ল অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী। - কবিয়ে কিহেৰে মুখ ভৰি পৰিল বুলি কৈছে? (HSLC 2019)
উত্তৰ: কবিয়ে কাজল-ছাইৰে (পৰাধীনতাৰ গ্লানি) মুখ ভৰি পৰিল বুলি কৈছে। - কবিয়ে কাক ‘জাতিৰ ঝাড়ুদাৰ’ হ’বলৈ কৈছে? (HSLC 2020)
উত্তৰ: কবিয়ে দেশৰ প্ৰতিজন লোককে ‘জাতিৰ ঝাড়ুদাৰ’ হ’বলৈ কৈছে। - অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীক কি নামেৰে জনা যায়? (HSLC 2022)
উত্তৰ: অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীক ‘অসম কেশৰী’ নামেৰে জনা যায়।
দীঘল প্ৰশ্ন:
- “ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই” কবিতাটোৰ মাজেৰে কবিয়ে কি বাৰ্তা দিব বিচাৰিছে? বহলাই লিখা। (HSLC 2019, 2022)
উত্তৰ: “ধৰ ঝাড়ু ধৰ ভাই” কবিতাটোৰ মাজেৰে কবিয়ে এক শক্তিশালী জাগৰণৰ বাৰ্তা দিব বিচাৰিছে। তেওঁৰ মতে, প্ৰকৃত স্বাধীনতা কেৱল ৰাজনৈতিক মুক্তি নহয়, বৰঞ্চ ই মানসিক আৰু সামাজিক মুক্তিও। তেওঁ দেশবাসীক নিষ্ক্ৰিয় হৈ বহি নাথাকি নিজৰ মাজত থকা হিংসা, ভেদাভেদ, স্বাৰ্থপৰতা আদিৰ দৰে মানসিক মলিবোৰ “ঝাড়ু”ৰে সাৰি সমাজখনক নিকা কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে। কবিয়ে কৈছে যে যেতিয়ালৈকে আমি আভ্যন্তৰীণভাৱে শক্তিশালী আৰু ঐক্যবদ্ধ নহওঁ, তেতিয়ালৈকে আমি বিশ্ব দৰবাৰত সন্মানৰ স্থান লাভ কৰিব নোৱাৰিম। সেয়ে, প্ৰতিজন নাগৰিকক ‘জাতিৰ ঝাড়ুদাৰ’ৰ ভূমিকা লৈ দেশ আৰু সমাজৰ উন্নতিৰ বাবে কাম কৰিবলৈ তেওঁ আহ্বান জনাইছে। - কবিতাটোত ‘ঝাড়ু’ শব্দটো কি অৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে? ইয়াৰ প্ৰতীকী অৰ্থ বিশ্লেষণ কৰা। (HSLC 2020)
উত্তৰ: কবিতাটোত ‘ঝাড়ু’ শব্দটো কেৱল ঘৰ চাফা কৰা সঁজুলি হিচাপেই ব্যৱহাৰ হোৱা নাই, ইয়াৰ এক গভীৰ প্ৰতীকী অৰ্থ আছে।- প্ৰতীকী অৰ্থ: ‘ঝাড়ু’ হৈছে জাগৰণ, সংস্কাৰ আৰু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতীক। ইয়াৰ দ্বাৰা কবিয়ে সমাজ আৰু ব্যক্তিৰ মনৰ পৰা আঁতৰাবলগীয়া ঋণাত্মক দিশবোৰক বুজাইছে।
- বিশ্লেষণ: কবিয়ে এই ‘ঝাড়ু’ৰে তলত দিয়া মলিবোৰ চাফা কৰিবলৈ কৈছে:
- পৰাধীনতাৰ মানসিকতা: যুগ যুগ ধৰি পৰৰ অধীনত থাকি গঢ় লৈ উঠা হীনমন্যতা আৰু গোলামিৰ মানসিকতা।
- সামাজিক কু-প্ৰথা: সমাজত বিয়পি থকা হিংসা-দ্বেষ, জাতি-ভেদ, উচ্চ-নীচৰ ভাৱনা আৰু ঘৃণা।
- ব্যক্তিগত স্বাৰ্থপৰতা: দেশৰ স্বাৰ্থতকৈ ব্যক্তিগত স্বাৰ্থক গুৰুত্ব দিয়াৰ মানসিকতা।
সেয়ে, ‘ঝাড়ু’ হৈছে এক শক্তিশালী সঁজুলি যাৰ দ্বাৰা আমি আমাৰ সমাজ আৰু মনক পৰিষ্কাৰ কৰি এক নতুন, সুস্থ আৰু শক্তিশালী জাতি গঢ়িব পাৰোঁ।
অতিৰিক্ত ১০টা সম্ভাৱ্য গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ
- কবিতাটো ক‘ত আৰু কেতিয়া ৰচনা কৰা হৈছিল?
উত্তৰ: কবিতাটো ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সময়ত, অসহযোগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি কাৰাবাস খাটি থকা অৱস্থাত কবিয়ে ৰচনা কৰিছিল। - ‘সোণৰ চোতাল ঘৰ’ বুলিলে কবিয়ে কি বুজাইছে?
উত্তৰ: ‘সোণৰ চোতাল ঘৰ’ বুলিলে কবিয়ে আমাৰ দেশৰ গৌৰৱময় অতীত, সমৃদ্ধিশালী ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতিক বুজাইছে। - ‘যুগৰ ভূঁহুৰ’ অৰ্থ কি?
উত্তৰ: ‘যুগৰ ভূঁহুৰ’ অৰ্থ হ’ল যুগ যুগ ধৰি গোট খাই থকা মলি-মামৰ। ইয়াৰ দ্বাৰা কবিয়ে পৰাধীনতা, সামাজিক কু-সংস্কাৰ আৰু মানসিক দুৰ্বলতাবোৰক বুজাইছে। - কবিয়ে কিয় ‘আৰু চাবৰ সময় নাই’ বুলি কৈছে?
উত্তৰ: কাৰণ, নিষ্ক্ৰিয় হৈ চাই থকাৰ ফলত জাতিটোৰ অৱনতি ঘটিছে আৰু পৰাধীনতাৰ গ্লানিৰে মুখ ক’লা পৰিছে। সেয়ে, আৰু পলম নকৰি কামত নামিবলৈ কবিয়ে কৈছে। - ‘বীৰ-বেশেৰে’ ঝাড়ু ধৰিবলৈ কোৱাৰ তাৎপৰ্য কি?
উত্তৰ: ইয়াৰ তাৎপৰ্য হ’ল যে সমাজ সংস্কাৰৰ এই কাম কোনো সাধাৰণ কাম নহয়। ইয়াৰ বাবে বীৰৰ দৰে সাহস, দৃঢ়তা আৰু একাগ্ৰতাৰ প্ৰয়োজন। - কবিতাটোৰ মূল উদ্দেশ্য কি?
উত্তৰ: কবিতাটোৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল দেশবাসীক পৰাধীনতা আৰু সামাজিক কু-প্ৰথাবোৰৰ বিৰুদ্ধে জাগ্ৰত কৰি তোলা আৰু ঐক্যবদ্ধভাৱে দেশৰ উন্নতিৰ বাবে কাম কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰা। - অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীৰ দুখন কবিতা পুথিৰ নাম লিখা।
উত্তৰ: ‘তুমি’ আৰু ‘বীণা’। - কবিয়ে ‘পূজা দিলি পৰ চৰণত’ বুলি কি বুজাব বিচাৰিছে?
উত্তৰ: ইয়াৰ দ্বাৰা কবিয়ে পৰাধীন হৈ বিদেশী শাসকৰ ওচৰত সেও মানি তেওঁলোকৰ গোলামি কৰা কাৰ্যটোক বুজাব বিচাৰিছে। - ‘জাতিৰ জীৱন’ কেনেকৈ ‘মনোহৰ’ হ’ব?
উত্তৰ: যেতিয়া সমাজৰ পৰা হিংসা-দ্বেষ, ভেদাভেদ আদি সকলো মলি-মামৰ আঁতৰাই পেলোৱা হ’ব আৰু সকলোৱে একত্ৰিত হৈ জাতিৰ উন্নতিৰ বাবে কাম কৰিব, তেতিয়াই ‘জাতিৰ জীৱন’ ‘মনোহৰ’ হ’ব। - কবিতাটোৱে বৰ্তমান সময়তো কিয় প্ৰাসংগিকতা বহন কৰে?
উত্তৰ: কবিতাটো আজিও প্ৰাসংগিক, কাৰণ আজিও আমাৰ সমাজত দুৰ্নীতি, ভেদাভেদ, স্বাৰ্থপৰতা আদিৰ দৰে বহুতো সামাজিক ব্যাধি বিদ্যমান। এইবোৰ আঁতৰাই এখন সুস্থ সমাজ গঢ়িবলৈ কবিতাটোৱে আমাক অনুপ্ৰেৰণা যোগায়।
