আনন্দৰাম বৰুৱা Class 12 | Class 12 Assamese Chapter 3 question Answer | 2nd Year Assamese Lesson 3 |
| বিষয় | অসমীয়া |
| পাঠৰ নাম | আনন্দৰাম বৰুৱা |
| শ্ৰেণী | দ্বাদশ শ্ৰেণী |
| কবি | উপেন্দ্র চন্দ্ৰ লেখাৰু |
| গােট | গদ্যাংশ |
| পাঠৰ নং | অধ্যায় 2 |
| পাঠ্যক্ৰম | অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ (AHSEC) |
আনন্দৰাম বৰুৱা Class 12
“সাহিত্য সৌৰভ” পাঠ্যপুথিৰ “পাঠ ৩: আনন্দৰাম বৰুৱা” পাঠটিৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰখিনি তলত শুদ্ধ আৰু সুন্দৰকৈ আগবঢ়োৱা হ’ল:
আর্হি প্ৰশ্ন:
(ক) অতি চমু প্ৰশ্ন (প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ মূল্যাংক – ১)
১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ ক’ত জন্ম হৈছিল?
উত্তৰ: আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰজাদুৱাৰত হৈছিল।
২। ভাৰতত শিক্ষা শেষ কৰি আনন্দৰাম বৰুৱা ক’লৈ গৈছিল?
উত্তৰ: ভাৰতত শিক্ষা শেষ কৰি আনন্দৰাম বৰুৱা উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে ইংলেণ্ডলৈ (ইউৰোপ) গৈছিল।
৩। আনন্দৰাম বৰুৱাই কোনখন গ্ৰন্থত কামৰূপৰ ভাওনাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে?
উত্তৰ: আনন্দৰাম বৰুৱাই তেওঁৰ ‘মহাবীৰ চৰিত’ নামৰ গ্ৰন্থখনৰ সংস্কৃত ব্যাখ্যাত কামৰূপৰ ভাওনাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।
৪। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কাম আৰু সংকল্প দেখি বিস্ময়াভিভূত হোৱা এজন বিদেশী পণ্ডিতৰ নাম লিখা।
উত্তৰ: আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কাম আৰু সংকল্প দেখি বিস্ময়াভিভূত হোৱা এজন বিদেশী পণ্ডিত হ’ল মেক্স মূলাৰ।
৫। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ কি আছিল?
উত্তৰ: আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল কৰ্ম।
(খ) চমু প্ৰশ্ন (প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ মূল্যাংক – ২ অথবা ৩)
১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কোনবোৰ গুণ সদায় অনুকৰণ কৰিবলগীয়া?
উত্তৰ: আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সদায় অনুকৰণ কৰিবলগীয়া গুণবোৰ হ’ল – জ্ঞানৰ প্ৰতি থকা গভীৰ একাগ্ৰতা, অবিৰাম কৰ্মনিষ্ঠা, স্বদেশপ্ৰেম আৰু নিজৰ পিতৃ-মাতৃ তথা দেশৰ প্ৰতি থকা গভীৰ শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তি।
২। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সময়ত ভাৰতীয় মানুহে ইউৰোপলৈ যাবলৈ কিয় সাহ কৰা নাছিল?
উত্তৰ: আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সময়ত ভাৰতীয় মানুহে ইউৰোপলৈ যাবলৈ সাহ নকৰিছিল, কাৰণ সেই সময়ত যাতায়াতৰ পথ অতি দুৰ্গম আছিল। ইয়াৰ উপৰিও, সাগৰ পাৰ হৈ বিদেশলৈ গ’লে জাতি যোৱাৰ এক সামাজিক ভয় মানুহৰ মনত সোমাই আছিল।
৩। কেনেধৰণে নিজৰ পৰিচয় দি আনন্দৰাম বৰুৱাই সন্তোষ লাভ কৰিছিল?
উত্তৰ: অগাধ পাণ্ডিত্য আৰু উচ্চ পদত অধিষ্ঠিত হোৱাৰ পিছতো আনন্দৰাম বৰুৱাই নিজকে ‘দুৰ্লভেশ্বৰী আৰু গৰ্গৰামৰ পুত্ৰ পৰশুৰাম আৰু জানকীৰামৰ ভ্ৰাতৃ’ বুলি পৰিচয় দিহে সন্তোষ লাভ কৰিছিল। ই তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ আৰু পৰিয়ালৰ প্ৰতি থকা গভীৰ শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তিৰ পৰিচায়ক।
৪। ‘আনন্দৰামৰ নিজ দেশৰ প্ৰতি ভক্তিও কম নাছিল’ – বুজাই লিখা।
উত্তৰ: আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নিজৰ দেশৰ প্ৰতি গভীৰ ভক্তি আছিল। তেওঁ য’তেই সুবিধা পাইছিল, ত’তেই ‘প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ সম্ভৱম্’ বুলি নিজৰ জন্মভূমিক গৌৰৱেৰে উল্লেখ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহত আৰু ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ ব্যাখ্যাত কামৰূপৰ ভাওনাৰ উল্লেখ কৰি তেওঁ স্বদেশপ্ৰেমৰ পৰিচয় দিছিল। ইয়ে তেওঁৰ মনত দেশৰ প্ৰতি থকা গভীৰ ভালপোৱা আৰু শ্ৰদ্ধাক প্ৰমাণ কৰে।
৫। কি কি কথাৰ বাবে আনন্দৰাম বৰুৱা পূজ্য হৈ থাকিব?
উত্তৰ: আনন্দৰাম বৰুৱা তেওঁৰ অসাধাৰণ জ্ঞান, কৰ্মনিষ্ঠা আৰু একাগ্ৰতাৰ বাবে চিৰকাল পূজনীয় হৈ থাকিব। তেওঁ সংস্কৃত ভাষা আৰু সাহিত্যৰ চৰ্চাৰে বিশ্ব দৰবাৰত অসমীয়াৰ সন্মান বৃদ্ধি কৰিছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ আদৰ্শ, যেনে – জ্ঞান পিপাসা, কৰ্মৰ প্ৰতি একনিষ্ঠতা আৰু স্বদেশপ্ৰেম, এই সকলোবোৰ গুণৰ বাবে তেওঁ চিৰকাল আমাৰ বাবে পূজ্য আৰু স্মৰণীয় হৈ ৰ’ব।
(গ) দীঘল প্ৰশ্ন (প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ মূল্যাংক – ৪ অথবা ৫)
১। মহাপুৰুষৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি মানুহে কেনেদৰে নিজক পৰিচালিত কৰিব পাৰে? ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ পাঠটিৰ আধাৰত বুজাই লিখা।
উত্তৰ: ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ পাঠটিৰ আধাৰত, মহাপুৰুষসকলৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি মানুহে নিজকে উন্নতিৰ পথেৰে পৰিচালিত কৰিব পাৰে। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ দৰে মহাপুৰুষসকলৰ জীৱনৰ আদৰ্শ, যেনে – জ্ঞানৰ প্ৰতি থকা গভীৰ একাগ্ৰতা, অবিৰাম কৰ্মত বিশ্বাস, সাহস আৰু স্বদেশপ্ৰেমক নিজৰ জীৱনত প্ৰয়োগ কৰিব লাগে। তেওঁলোকে দেখুৱাই যোৱা পথেৰে আগবাঢ়িলে ব্যক্তিৰ নিজৰ উন্নতিৰ লগতে সমাজ আৰু দেশৰো উন্নতি সাধন হয়। মহাপুৰুষসকলৰ জীৱনৰ আদৰ্শবোৰক চকুৰ আগত ৰাখি, তেওঁলোকৰ স্মৃতি ৰক্ষা কৰি আৰু তেওঁলোকৰ কৰ্মৰাজিৰ আলোচনা কৰি আমি নিজৰ মনোবৃত্তি আৰু শিক্ষা সাধনাক সঠিক দিশত আগুৱাই নিব পাৰোঁ।
২। একাগ্ৰতা গুণে আনন্দৰাম বৰুৱাক কেনেধৰণে সহায় কৰিছিল?
উত্তৰ: একাগ্ৰতা গুণে আনন্দৰাম বৰুৱাক তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে সহায় কৰিছিল। এই গুণৰ বাবেই তেওঁ অসাধাৰণ জ্ঞানী আৰু কৰ্মী হ’ব পাৰিছিল। ল’ৰাকালিতে তেওঁ সম্পূৰ্ণ ‘অমৰকোষ’খন মুখস্থ কৰিব পাৰিছিল। জ্ঞান চৰ্চাৰ প্ৰতি থকা গভীৰ একাগ্ৰতাৰ বাবেই তেওঁ সুদূৰ ইউৰোপলৈ গৈ উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ সাহস কৰিছিল। এই একাগ্ৰতাৰ ফলতেই তেওঁ নিজৰ জীৱনত বহুতো বাধা-বিঘিনি নেওচি জ্ঞানৰ সাধনা অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু বিশ্ব দৰবাৰত এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ পণ্ডিত হিচাপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
৩। প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা – ‘কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই প্ৰকৃত মৃত্যুস্বৰূপ’।
উত্তৰ: উক্ত কথাষাৰ উপেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ লেখাৰু ৰচিত ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ নামৰ পাঠটিৰ পৰা তুলি অনা হৈছে।
ইয়াত লেখকজনে কৰ্মৰ মহত্ত্বৰ বিষয়ে বুজাবলৈ গৈ এই উক্তি কৰিছে। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰই আছিল কৰ্ম। তেওঁ অবিৰামভাৱে কাম কৰি গৈছিল আৰু কৰ্মৰ মাজতেই আনন্দ বিচাৰি পাইছিল। তেওঁৰ বাবে, যিজনে কাম নকৰে, তেওঁ জীয়াই থাকিও মৃতকৰ দৰে। কৰ্মই মানুহক জীৱনৰ সাৰ্থকতা দিয়ে আৰু সমাজৰ বাবেও তেওঁক মূল্যৱান কৰি তোলে। আনহাতে, কৰ্মহীনতাই মানুহক নিষ্ক্ৰিয় আৰু অৰ্থহীন কৰি তোলে, যিটো একপ্ৰকাৰ মৃত্যুৰেই নামান্তৰ। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কৰ্মময় জীৱনেই এই কথাষাৰৰ সত্যতা প্ৰমাণ কৰে।
৪। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মহৎ আদৰ্শৰাজি আমি কেনেদৰে গ্ৰহণ কৰিব পাৰোঁ বুজাই লিখা।
উত্তৰ: আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মহৎ আদৰ্শৰাজি আমি বিভিন্ন ধৰণেৰে গ্ৰহণ কৰিব পাৰোঁ।
প্ৰথমতে, তেওঁৰ দৰে জ্ঞানৰ প্ৰতি একাগ্ৰ আৰু অনুসন্ধিৎসু হ’ব লাগে।
দ্বিতীয়তে, তেওঁৰ কৰ্মনিষ্ঠাক আমি আদৰ্শ হিচাপে ল’ব লাগে আৰু কোনো কামতে প্ৰশংসা বা মান-সন্মানৰ আশা নকৰি নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰি যাব লাগে।
তৃতীয়তে, তেওঁৰ স্বদেশপ্ৰেমক আমি নিজৰ জীৱনত প্ৰতিফলিত কৰিব লাগে আৰু নিজৰ দেশ আৰু জাতিৰ গৌৰৱ বৃদ্ধিৰ বাবে কাম কৰিব লাগে।
শেষত, তেওঁৰ স্মৃতি ৰক্ষাৰ্থে আলোচনা সভা, গ্ৰন্থ প্ৰকাশ, অনুসন্ধান সমিতি আদিৰ জৰিয়তে তেওঁৰ আদৰ্শসমূহ নতুন প্ৰজন্মৰ মাজলৈ লৈ গৈ আমি নিজকে উন্নতিৰ পথত পৰিচালিত কৰিব পাৰোঁ।
৫। প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্যৰ সমন্বয় সাধনত আনন্দৰাম বৰুৱাই কেনে অৱদান আগবঢ়াই গৈছে, বুজাই লিখা।
উত্তৰ: আনন্দৰাম বৰুৱাই প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্যৰ মাজত এক সুন্দৰ সমন্বয় সাধন কৰিছিল। তেওঁ পাশ্চাত্যত শিক্ষা লাভ কৰিও ভাৰতীয়, বিশেষকৈ সংস্কৃত ভাষা-সাহিত্যৰ গভীৰ চৰ্চা কৰিছিল। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ জৰিয়তে তেওঁ পাশ্চাত্যৰ পণ্ডিতসকলক ভাৰতীয় জ্ঞান-ভাণ্ডাৰৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল। তেওঁৰ আগতে পাশ্চাত্যৰ লোকসকলে প্ৰাচ্যৰ জ্ঞানৰাজিৰ বিষয়ে বিশেষ আলোচনা কৰাৰ সুবিধা পোৱা নাছিল। কিন্তু আনন্দৰামৰ পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ কামৰ পিছত এই কাম উজু হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ দ্বাৰা তেওঁ দুয়োখন জগতৰ মাজত জ্ঞানৰ এক সেঁতু নিৰ্মাণ কৰিছিল, যাৰ ফলত ভাৰততো বহুতে তেওঁক আদৰ্শ হিচাপে লৈ সংস্কৃত চৰ্চাত মনোনিৱেশ কৰিছিল। এইদৰে তেওঁ প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্যৰ মাজত এক বৌদ্ধিক আৰু সাংস্কৃতিক সমন্বয় সাধন কৰিছিল।
