SCERT Class 6 Assamese Chapter 12 Answer | মানুহে মানুহৰ বাবে। Lesson 12 | Class 6 Assamese Solution । Question and Answer Assam | ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ অসমীয়া প্ৰশ্ন উত্তৰ |
মানুহে মানুহৰ বাবে (পাঠ ১২)
সম্পূৰ্ণ পাঠভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ
১। তলত দিয়া প্ৰশ্নসমূহৰ শুদ্ধ উত্তৰটো বাছি উলিওৱা:
(ক) তলত দিয়া কোনটো বাক্যই কবিতাটিৰ মূল কথা প্ৰকাশ কৰিছে?
(ক) মানুহে মানুহক বেচা-কিনা কৰিব লাগে
(খ) মানুহে মানুহৰ কথা সহানুভূতিৰে ভাবিব লাগে
(গ) মানুহে পুৰণি ইতিহাস দোহাৰিব লাগে
(ঘ) মানুহে দানৱক অনুকৰণ কৰিব লাগে
উত্তৰ: (খ) মানুহে মানুহৰ কথা সহানুভূতিৰে ভাবিব লাগে
(খ) “যদি দানৱ কাহানিবা হয় মানুহ লাজ পাব কোনেনো কোৱা—সমনীয়া?”—গীতিকাৰে কি কথাৰ বাবে লাজ পোৱাৰ কথা কৈছে?
(ক) যদি সমনীয়া কেতিয়াবা দানৱৰ দৰে হয়
(খ) যদি দানৱ কেতিয়াবা মানুহৰ দৰে হয়
(গ) যদি মানুহ কেতিয়াবা দুৰ্বল হয়
(ঘ) যদি মানুহ কেতিয়াবা দানৱ হয়
উত্তৰ: (ঘ) যদি মানুহ কেতিয়াবা দানৱ হয়
২। তুমি ওপৰৰ উত্তৰকেইটা কিয় শুদ্ধ বুলি বাছি ল’লা?
উত্তৰ:
- প্ৰথম উত্তৰ: কবিতাটোৰ মূল উদ্দেশ্যই হ’ল মানুহে মানুহৰ প্ৰতি সহায়, মৰম আৰু সহানুভূতিৰ ভাৱ ৰখা উচিত। সেয়ে (খ) উত্তৰটোৱে কবিতাটোৰ মূল ভাব প্ৰকাশ কৰিছে।
- দ্বিতীয় উত্তৰ: মানুহৰ স্বভাৱ মানৱীয় হোৱা উচিত। যদি মানুহে নিজৰ মানৱীয় গুণ হেৰুৱাই দানৱৰ দৰে নিষ্ঠুৰ আৰু স্বাৰ্থপৰ আচৰণ কৰে, তেন্তে সেয়া মানৱ সমাজৰ বাবে এক লাজৰ কথা। সেয়ে (ঘ) উত্তৰটো শুদ্ধ।
৩। তলত দিয়া শব্দবোৰৰ অৰ্থ অভিধান চাই লিখা:
- সহানুভূতি: আনৰ দুখক নিজৰ দুখ বুলি ভবাৰ ভাৱ; সমবেদনা।
- ইতিহাস: অতীতৰ কাহিনী বা ঘটনাৰ বিৱৰণ।
- দোহাৰা: পুনৰ কোৱা বা পুনৰাবৃত্তি কৰা।
- কোবাল: অতিশয় বেগী; প্ৰবল।
- সাহ: সাহস; বল।
- দানৱ: অসুৰ; দৈত্য; নিষ্ঠুৰ লোক।
৪। তলত দিয়া প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ কোৱা আৰু লিখা:
(ক) গীতিকাৰে মানুহে মানুহৰ বাবে কেনেদৰে ভাবিব লাগে বুলি কৈছে?
উত্তৰ: গীতিকাৰে কৈছে যে মানুহে মানুহৰ বাবে অকণমান সহানুভূতিৰে ভাবিব লাগে।
(খ) গীতিকাৰে কোনবোৰ মানুহক সাহসেৰে আগবঢ়াই নিয়াৰ কথা কৈছে?
উত্তৰ: গীতিকাৰে দুৰ্বল মানুহক সাহসেৰে জীৱনৰ কোবাল নদী পাৰ কৰাই আগবঢ়াই নিয়াৰ কথা কৈছে।
(গ) গীতিকাৰে দানৱ মানুহ হ’লে কোনে লাজ পোৱাৰ কথা কৈছে?
উত্তৰ: গীতিকাৰে কৈছে যে যদি দানৱ কেতিয়াবা মানুহৰ দৰে মানৱীয় গুণৰ অধিকাৰী হয়, তেন্তে মানুহ হৈ দানৱীয় আচৰণ কৰা সকলক দেখি সমনীয়াসকলে লাজ পাব।
৫। তলত দিয়া প্ৰশ্নকেইটাৰ উত্তৰ আলোচনা কৰি কোৱা আৰু লিখা:
(ক) গীতিকাৰে মানুহে মানুহৰ বাবে সহানুভূতিৰে ভাবিব লাগে বুলি কিয় কৈছে?
উত্তৰ: মানুহ সামাজিক জীৱ। সমাজত জীয়াই থাকিবলৈ হলে মানুহে ইজনে-সিজনক সহায়-সহানুভূতি কৰাটো অতি প্ৰয়োজন। যদি মানুহে মানুহৰ দুখ-কষ্ট নুবুজে আৰু সহানুভূতিৰে নাভাবে, তেন্তে মানৱ সমাজত একতা আৰু শান্তি নাথাকিব। সেয়েহে গীতিকাৰে মানুহে মানুহৰ বাবে সহানুভূতিৰে ভাবিব লাগে বুলি কৈছে।
(খ) গীতিকাৰে কি কি কথাত মনৰ ক্ষোভ আৰু ব্যথা প্ৰকাশ কৰিছে?
উত্তৰ: গীতিকাৰে এই কথাত মনৰ ক্ষোভ আৰু ব্যথা প্ৰকাশ কৰিছে যে মানুহে মানুহক বেচা-কিনা কৰিছে, অৰ্থাৎ মানুহৰ দুৰ্বলতাৰ সুযোগ লৈ শোষণ কৰিছে। মানুহে পুৰণি ইতিহাসৰ ভুলবোৰকে দোহাৰি আছে আৰু মানৱীয়তা হেৰুৱাই পেলাইছে।
(গ) দানৱ কেতিয়াবা মানুহ হ’ব পাৰেনে? যদি পাৰে কিয় আৰু যদি নোৱাৰে কিয়?
উত্তৰ: কবিতাটোৰ মতে, দানৱ কেতিয়াও মানুহ হ’ব নোৱাৰে কাৰণ দানৱৰ স্বভাৱ হৈছে ধ্বংস আৰু নিষ্ঠুৰতা। আনহাতে, মানুহৰ স্বভাৱত মৰম, দয়া, সহানুভূতি আদি মানৱীয় গুণ থাকে। কিন্তু, যদি কোনোবা মানুহে নিজৰ মানৱীয় গুণ হেৰুৱাই দানৱৰ দৰে আচৰণ কৰে, তেতিয়া সি নামতহে মানুহ হৈ থাকে, কামত দানৱ হৈ পৰে।
(ঘ) গীতটিৰ কোনকেইটা কথাৰ লগত তুমি সহমত প্ৰকাশ কৰা আৰু কিয় কৰা?
উত্তৰ: মই গীতটিৰ “দুৰ্বল মানুহে যদি জীৱনৰ কোবাল নদী পাৰ হয় তোমাৰে সাহত তুমি হেৰুৱাবানো কি?” কথাষাৰৰ লগত সহমত। কাৰণ, এজন দুৰ্বল বা বিপদত পৰা মানুহক সহায় কৰিলে আমাৰ কোনো ক্ষতি নহয়, বৰঞ্চ ই আমাৰ মহানুভৱতা আৰু মানৱীয়তাৰ পৰিচয় দিয়ে। এনে কৰিলে সমাজত পাৰস্পৰিক সহায়-সহযোগিতাৰ পৰিৱেশ গঢ়ি উঠে।
৬। তলত দিয়া গীতফাকি গদ্য ৰূপত লিখা:
“দুৰ্বল মানুহে যদি
জীৱনৰ কোবাল নদী
পাৰ হয় তোমাৰে সাহত
তুমি হেৰুৱাবানো কি?”
গদ্য ৰূপ: যদি কোনো দুৰ্বল মানুহে তোমাৰ সাহসত জীৱনৰ কঠিন বাধা-বিঘিনিৰূপী কোবাল নদী পাৰ হ’ব পাৰে, তেন্তে তাত তোমাৰনো কি লোকচান হ’ব?
৭। গীতটিৰ মূলভাৱ লিখা:
উত্তৰ: “মানুহে মানুহৰ বাবে” গীতটিৰ মূলভাৱ হ’ল মানৱীয়তা। গীতিকাৰ ড° ভূপেন হাজৰিকাই গীতটিৰ জৰিয়তে মানুহক মানুহৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হ’বলৈ আহ্বান জনাইছে। তেওঁ কৈছে যে যদি মানুহে মানুহৰ কথা নাভাবে, তেন্তে কোনে ভাবিব? দুৰ্বলক সহায় কৰিলে কাৰো একো ক্ষতি নহয়। মানুহ যদি দানৱৰ দৰে নিষ্ঠুৰ হয়, তেন্তে সেয়া সমগ্ৰ মানৱ জাতিৰ বাবে লজ্জাজনক। সেয়ে, আমি সকলোৱে মানৱীয় গুণবোৰ অটুট ৰাখি এখন সুন্দৰ সমাজ গঢ়া উচিত।
৮। তলত দিয়া ক্ৰিয়া পদসমূহৰ নঞৰ্থক ৰূপবোৰ লিখা:
| সদৰ্থক | নঞৰ্থক |
|---|---|
| কৰোঁ | নকৰোঁ |
| গ’ল | নগ’ল |
| থ’লে | নথ’লে |
| পঢ়োঁ | নপঢ়োঁ |
| দিওঁ | নিদিওঁ |
| শুলে | নুশুলে |
| খেলে | নেখেলে |
| ধোওঁ | নুধোওঁ |
৯। তলত দিয়া শব্দবোৰৰ বিপৰীতাৰ্থক শব্দবোৰ পাঠৰপৰা বাছি উলিয়াই লিখা:
| শব্দ | বিপৰীতাৰ্থক শব্দ |
|---|---|
| কিনা | বেচা |
| মানৱ | দানৱ |
| নতুন | পুৰণি |
| ভয় | সাহ |
| মৰণ | জীৱন |
| সবল | দুৰ্বল |
১০। গীতটোত থকা সমাপিকা আৰু অসমাপিকা ক্ৰিয়াবোৰ বিচাৰি উলিয়াই লিখা:
| সমাপিকা ক্ৰিয়া | অসমাপিকা ক্ৰিয়া |
|---|---|
| ভাবিব | যদিহে |
| কোৱা | হয় |
| দোহাৰিলে | খুজি |
| হ’ব | হেৰুৱাবা |
| পাব |
১১। শব্দৰ খেল খেলোঁ আহা:
উত্তৰ: শব্দটো হ’ল মানৱ।
- প্ৰথম আখৰটোৱে অস্ত্ৰ বুজায়: মা (অস্ত্ৰৰ নাম)
- প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় আখৰ দুটা মিলি আনক উচৰ্গা কৰা বুজায়: মান (সন্মান)
- দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় আখৰ মিলি নতুন বুজায়: নৱ
১২। গীতটিত তোমালোকে ‘সমনীয়া’ শব্দটো পাইছা। ‘সমান’ শব্দটোৰ লগত ‘ঈয়া’ প্ৰত্যয় যোগ হৈ ‘সমনীয়া’ শব্দটো গঠিত হৈছে। তেনেদৰে তলত দিয়া শব্দবোৰৰ লগত ‘ঈয়া’ প্ৰত্যয় যোগ হ’লে কি হয় লিখোঁ আহা:
- বৰণ + ঈয়া = বৰণীয়া
- তেল + ঈয়া = তেলনীয়া
- ফেৰ + ঈয়া = ফেৰণীয়া
- সমান + ঈয়া = সমনীয়া
- পানী + ঈয়া = পনীয়া
- জাত + ঈয়া = জাতীয়া
