Here are the complete notes, textual question answers, and a list of previous SEBA Board Exam questions specifically for the poem “The Trees” by Adrienne Rich.
Poem: The Trees by Adrienne Rich
Note for Students (ছাত্র-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে টোকা)
“The Trees” by Adrienne Rich is a powerful and symbolic poem. On a literal level, it describes trees that have been confined indoors—in a house—and are now struggling to move out into the forest. The roots work to free themselves from the cracks in the veranda floor, the leaves strain towards the glass, and the boughs shuffle under the roof, like “newly discharged patients” moving towards the clinic doors.
However, the poem has a deeper, metaphorical meaning. The trees can be seen as a symbol for Nature, which has been unnaturally confined by humans and is now struggling to reclaim its freedom. More importantly, Adrienne Rich, a feminist poet, often used trees as a metaphor for women. In this interpretation, the trees represent women who have been confined to the domestic sphere (the house) for centuries and are now breaking free from societal restrictions to reclaim their identity and join the larger world (the forest). The poem is a celebration of this struggle for liberation, whether it is of nature or of women.
Assamese Translation (অসমীয়া অনুবাদ):
এড্ৰিয়েন ৰিচৰ “The Trees” এটা শক্তিশালী আৰু প্ৰতীকী কবিতা। আক্ষৰিক অৰ্থত, ই ঘৰৰ ভিতৰত আৱদ্ধ হৈ থকা গছবোৰৰ বৰ্ণনা কৰে, যিবোৰ এতিয়া অৰণ্যলৈ ওলাই যাবলৈ সংগ্ৰাম কৰিছে। শিপাবোৰে বাৰাণ্ডাৰ মজিয়াৰ ফাঁটৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰিবলৈ কাম কৰে, পাতবোৰে গ্লাছৰ ফালে হেঁচা দিয়ে, আৰু ডালবোৰে ছাদৰ তলত “নতুনকৈ চিকিৎসালয়ৰ পৰা মুক্তি পোৱা ৰোগী”ৰ দৰে ক্লিনিকৰ দুৱাৰৰ ফালে আগবাঢ়ে।
কিন্তু, কবিতাটোৰ এক গভীৰ, ৰূপক অৰ্থ আছে। গছবোৰক প্ৰকৃতিৰ প্ৰতীক হিচাপে চাব পাৰি, যাক মানুহে অস্বাভাৱিকভাৱে আৱদ্ধ কৰি ৰাখিছে আৰু যি এতিয়া নিজৰ স্বাধীনতা পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰিছে। তাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল, এড্ৰিয়েন ৰিচ, এগৰাকী নাৰীবাদী কবি, প্ৰায়ে গছক নাৰীৰ ৰূপক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই ব্যাখ্যাত, গছবোৰে সেই নাৰীসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যিসকলক শতিকাজুৰি ঘৰুৱা পৰিৱেশত (ঘৰ) আৱদ্ধ কৰি ৰখা হৈছিল আৰু যিসকলে এতিয়া সামাজিক বাধা-নিষেধৰ পৰা মুক্ত হৈ নিজৰ পৰিচয় পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ আৰু বিশাল জগতত (অৰণ্য) যোগদান কৰিবলৈ ওলাইছে। কবিতাটো এই মুক্তিৰ সংগ্ৰামৰ এক উদযাপন, সেয়া প্ৰকৃতিৰেই হওক বা নাৰীৰেই হওক।
Textual Question Answers (পাঠ্যপুথিৰ প্ৰশ্নোত্তৰ)
(Thinking about the Poem – Page 100)
1. (i) Find, in the first stanza, three things that cannot happen in a treeless forest.
(প্ৰথম স্তৱকত, গছ-গছনি নথকা অৰণ্যত হ’ব নোৱাৰা তিনিটা কথা বিচাৰি উলিওৱা।)
Answer: In a treeless forest: (i) no bird can sit, (ii) no insect can hide, and (iii) the sun cannot “bury its feet in shadow.”
(অসমীয়া উত্তৰ): গছ-গছনি নথকা অৰণ্যত: (i) কোনো চৰাই বহিব নোৱাৰে, (ii) কোনো পোক-পৰুৱা লুকাব নোৱাৰে, আৰু (iii) সূৰ্যই “তাৰ ভৰি ছাঁত পুতিব” নোৱাৰে।
(ii) What picture do these words create in your mind: “… sun bury its feet in shadow…”? What could the poet mean by the sun’s ‘feet’?
(এই শব্দবোৰে আপোনাৰ মনত কি ছবি সৃষ্টি কৰে: “… sun bury its feet in shadow…”? সূৰ্যৰ ‘ভৰি’ বুলি কবিয়ে কি বুজাব পাৰে?)
Answer: The words create a picture of the sun’s rays filtering through the leaves of trees to touch the forest floor, creating patches of light and shadow. The sun’s ‘feet’ is a metaphor for its rays. Just as feet connect a body to the ground, the sun’s rays connect it to the earth. In a forest, these rays are blocked by the trees, so they seem to be ‘buried’ in the shadows.
(অসমীয়া উত্তৰ): এই শব্দবোৰে গছৰ পাতৰ মাজেৰে সৰকি অহা সূৰ্যৰ ৰশ্মিয়ে অৰণ্যৰ মজিয়াত পৰি পোহৰ আৰু ছাঁৰ সৃষ্টি কৰা এখন ছবি মনলৈ আনে। সূৰ্যৰ ‘ভৰি’ হৈছে ইয়াৰ ৰশ্মিৰ বাবে এক ৰূপক। যেনেকৈ ভৰিয়ে শৰীৰক মাটিৰ সৈতে সংযোগ কৰে, তেনেকৈ সূৰ্যৰ ৰশ্মিয়ে ইয়াক পৃথিৱীৰ সৈতে সংযোগ কৰে। অৰণ্যত, এই ৰশ্মিবোৰ গছে বাধা দিয়ে, সেয়েহে সেইবোৰ ছাঁত ‘পুতি’ থোৱা যেন লাগে।
2. (i) Where are the trees in the poem? What do their roots, their leaves, and their twigs do?
(কবিতাটোত গছবোৰ ক’ত আছে? সিহঁতৰ শিপা, পাত, আৰু সৰু ডালবোৰে কি কৰে?)
Answer: The trees in the poem are inside the house. Their roots work all night to disengage themselves from the cracks in the veranda floor. Their leaves strain toward the glass, and the small twigs become stiff with exertion as they try to break free.
(অসমীয়া উত্তৰ): কবিতাটোত গছবোৰ ঘৰৰ ভিতৰত আছে। সিহঁতৰ শিপাবোৰে গোটেই ৰাতি বাৰাণ্ডাৰ মজিয়াৰ ফাঁটৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰিবলৈ কাম কৰে। সিহঁতৰ পাতবোৰে গ্লাছৰ ফালে হেঁচা দিয়ে, আৰু সৰু ডালবোৰ মুক্ত হোৱাৰ পৰিশ্ৰমৰ ফলত টান হৈ পৰে।
(ii) What does the poet compare their branches to?
(কবিয়ে সিহঁতৰ ডালবোৰক কিহৰ লগত তুলনা কৰিছে?)
Answer: The poet compares the long-cramped branches shuffling under the roof to “newly discharged patients, half-dazed, moving to the clinic doors.”
(অসমীয়া উত্তৰ): কবিয়ে ছাদৰ তলত জুপুকা মাৰি থকা দীঘল ডালবোৰক “নতুনকৈ চিকিৎসালয়ৰ পৰা মুক্তি পোৱা, অৰ্ধ-চেতন ৰোগী, যিসকলে ক্লিনিকৰ দুৱাৰৰ ফালে আগবাঢ়িছে”ৰ লগত তুলনা কৰিছে।
3. (i) How does the poet describe the moon: (a) at the beginning of the third stanza, and (b) at its end? What causes this change?
(কবিয়ে চন্দ্ৰক কেনেকৈ বৰ্ণনা কৰিছে: (a) তৃতীয় স্তৱকৰ আৰম্ভণিতে, আৰু (b) শেষত? এই পৰিৱৰ্তনৰ কাৰণ কি?)
Answer:
(a) At the beginning of the third stanza, the poet describes the “whole moon” shining in a “sky still open.”
(b) At the end of the stanza, the moon is described as “broken like a mirror,” with its pieces flashing in the crown of the tallest oak.
This change is caused by the trees moving out of the house. As the tallest oak tree rises into the sky, its branches seem to shatter the moon’s reflection, breaking it into many pieces.
(অসমীয়া উত্তৰ):
(a) তৃতীয় স্তৱকৰ আৰম্ভণিতে, কবিয়ে “সম্পূৰ্ণ চন্দ্ৰ”ক “এতিয়াও মুকলি আকাশত” জিলিকি থকা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।
(b) স্তৱকৰ শেষত, চন্দ্ৰক “এখন আইনাৰ দৰে ভঙা” বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যাৰ টুকুৰাবোৰ আটাইতকৈ ওখ ওক গছৰ মুকুটত জিলিকি আছে।
এই পৰিৱৰ্তন ঘৰৰ পৰা গছবোৰ ওলাই যোৱাৰ ফলত হৈছে। যেতিয়া আটাইতকৈ ওখ ওক গছজোপা আকাশলৈ উঠি যায়, তেতিয়া তাৰ ডালবোৰে চন্দ্ৰৰ প্ৰতিবিম্বক ভাঙি বহুতো টুকুৰাত বিভক্ত কৰা যেন লাগে।
(ii) What happens to the house when the trees move out of it?
(যেতিয়া গছবোৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই যায় তেতিয়া ঘৰটোৰ কি হয়?)
Answer: When the trees move out of the house, the glass of the windows breaks, and the smell of leaves and lichen, which was like a voice in the rooms, disappears. The house becomes empty of the life that the trees represented.
(অসমীয়া উত্তৰ): যেতিয়া গছবোৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই যায়, খিৰিকীৰ গ্লাছ ভাঙি যায়, আৰু পাত আৰু লাইকেনৰ গোন্ধ, যি কোঠাবোৰত এটা মাতৰ দৰে আছিল, নোহোৱা হৈ যায়। ঘৰটো গছবোৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা জীৱনৰ পৰা খালী হৈ পৰে।
(iii) Why do you think the poet does not mention “the departure of the forest from the house” in her letters?
(আপুনি কি ভাবে কবিয়ে তাইৰ চিঠিত “ঘৰৰ পৰা অৰণ্যৰ প্ৰস্থান”ৰ কথা উল্লেখ নকৰে?)
Answer: The poet does not mention the departure of the forest because she is absorbed in the internal struggle and transformation happening within the house. The event is so profound and personal that it cannot be easily described in letters. It could also be that the poet feels we are often silent about important, revolutionary happenings because they are so unexpected and personal that they are difficult to articulate to others.
(অসমীয়া উত্তৰ): কবিয়ে অৰণ্যৰ প্ৰস্থানৰ কথা উল্লেখ নকৰে কাৰণ তাই ঘৰৰ ভিতৰত ঘটি থকা আভ্যন্তৰীণ সংগ্ৰাম আৰু পৰিৱৰ্তনত মগ্ন হৈ আছে। ঘটনাটো ইমানেই গভীৰ আৰু ব্যক্তিগত যে ইয়াক চিঠিত সহজে বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰি। এনেও হ’ব পাৰে যে কবিয়ে ভাবে যে আমি প্ৰায়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ, বৈপ্লৱিক ঘটনাবোৰৰ বিষয়ে নীৰৱ হৈ থাকোঁ কাৰণ সেইবোৰ ইমানেই অপ্ৰত্যাশিত আৰু ব্যক্তিগত যে আনক বুজোৱা কঠিন হৈ পৰে।
Previous Year SEBA Board Exam Questions (SEBA ব’ৰ্ড পৰীক্ষাৰ বিগত বৰ্ষৰ প্ৰশ্ন)
- Q. Where are the trees in the poem ‘The Trees’? (HSLC 2017)
(‘The Trees’ কবিতাটোত গছবোৰ ক’ত আছে?)
Answer: In the poem ‘The Trees’, the trees are inside the poet’s house.
(অসমীয়া উত্তৰ): ‘The Trees’ কবিতাটোত গছবোৰ কবিৰ ঘৰৰ ভিতৰত আছে। - Q. What does the poet compare the branches of the trees to? (HSLC 2019)
(কবিয়ে গছৰ ডালবোৰক কিহৰ লগত তুলনা কৰিছে?)
Answer: The poet compares the branches of the trees to newly discharged patients who are half-dazed and moving towards the clinic doors.
(অসমীয়া উত্তৰ): কবিয়ে গছৰ ডালবোৰক নতুনকৈ চিকিৎসালয়ৰ পৰা মুক্তি পোৱা, অৰ্ধ-চেতন ৰোগীৰ লগত তুলনা কৰিছে, যিসকলে ক্লিনিকৰ দুৱাৰৰ ফালে আগবাঢ়িছে।
Important Questions for Upcoming Board Exam (আগন্তুক ব’ৰ্ড পৰীক্ষাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন)
Q1. What is the central idea or message of the poem “The Trees”?
(“The Trees” কবিতাটোৰ মূল ভাব বা বাৰ্তা কি?)
Answer: The central idea of the poem “The Trees” is the theme of liberation from confinement. On a literal level, it is about nature’s struggle to break free from the artificial constraints imposed by humans. Metaphorically, the trees represent women who have been confined to their homes and are now struggling to break free from patriarchal society to reclaim their freedom and identity. The poem is a powerful message about the unstoppable force of both nature and oppressed groups striving for freedom.
(অসমীয়া উত্তৰ): “The Trees” কবিতাটোৰ মূল ভাব হৈছে আৱদ্ধতাৰ পৰা মুক্তিৰ বিষয়। আক্ষৰিক অৰ্থত, ই মানুহে জাপি দিয়া কৃত্ৰিম বাধা-নিষেধৰ পৰা মুক্ত হ’বলৈ প্ৰকৃতিৰ সংগ্ৰামৰ বিষয়ে। ৰূপকভাৱে, গছবোৰে সেই নাৰীসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যিসকলক ঘৰৰ ভিতৰত আৱদ্ধ কৰি ৰখা হৈছে আৰু যিসকলে এতিয়া পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজৰ পৰা মুক্ত হৈ নিজৰ স্বাধীনতা আৰু পৰিচয় পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবলৈ সংগ্ৰাম কৰিছে। কবিতাটো প্ৰকৃতি আৰু অত্যাচাৰিত গোট উভয়ৰে স্বাধীনতাৰ বাবে কৰা অপ্ৰতিৰোধ্য শক্তিৰ বিষয়ে এক শক্তিশালী বাৰ্তা।
Q2. Explain the imagery of the moon in the last stanza.
(শেষৰ স্তৱকত চন্দ্ৰৰ চিত্ৰকল্পটো ব্যাখ্যা কৰা।)
Answer: In the last stanza, the moon is first described as whole and shining in an open sky. However, as the trees “stumble forward” and move out, the tallest oak tree reaches up and seems to break the moon “like a mirror.” The moon’s pieces then “flash” in the crown of the oak. This imagery symbolizes the disruption of the old order. The breaking of the mirror-like moon signifies that the established, calm world is being shattered by the revolutionary act of the trees (or women) breaking free. The flashing pieces suggest a new, fragmented, but dynamic reality that is being created.
(অসমীয়া উত্তৰ): শেষৰ স্তৱকত, চন্দ্ৰক প্ৰথমে মুকলি আকাশত সম্পূৰ্ণ আৰু উজ্জ্বল বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কিন্তু, যেতিয়া গছবোৰ “আগলৈ উজুটি খাই” ওলাই যায়, আটাইতকৈ ওখ ওক গছজোপাই ওপৰলৈ উঠি চন্দ্ৰক “এখন আইনাৰ দৰে” ভাঙি পেলোৱা যেন লাগে। তাৰ পিছত চন্দ্ৰৰ টুকুৰাবোৰ ওক গছৰ মুকুটত “জিলিকি” উঠে। এই চিত্ৰকল্পই পুৰণি ব্যৱস্থাৰ বিঘিনিৰ প্ৰতীক। আইনাৰ দৰে চন্দ্ৰ ভঙাটোৱে সূচায় যে গছ (বা নাৰী)ৰ মুক্তিৰ বৈপ্লৱিক কাৰ্যৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত, শান্ত জগতখন ভাঙি চূৰমাৰ হৈছে। জিলিকি থকা টুকুৰাবোৰে এক নতুন, খণ্ডিত, কিন্তু গতিশীল বাস্তবতাৰ সৃষ্টি হোৱাৰ ইংগিত দিয়ে।
