The Tale of Custard the Dragon – SEBA Class 10 English Chapter 9

Here are the complete notes, textual question answers, and a list of previous SEBA Board Exam questions specifically for the poem “The Tale of Custard the Dragon” by Ogden Nash.

Poem: The Tale of Custard the Dragon

Note for Students (ছাত্র-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে টোকা)

“The Tale of Custard the Dragon” is a humorous poem written in the style of a ballad—a song or poem that tells a story. The poem tells the story of a little girl named Belinda who lives in a little white house with her pets: a little black kitten named Ink, a little grey mouse named Blink, a little yellow dog named Mustard, and a “realio, trulio, little pet dragon” named Custard.

The poem sets up a funny contrast. All of Belinda’s pets, except Custard, are described as being extremely brave. Belinda is as “brave as a barrel full of bears,” Ink and Blink can chase lions, and Mustard is as “brave as a tiger in a rage.” However, Custard the dragon, who looks fierce with his “big sharp teeth” and “spikes on top,” is actually a coward. He constantly cries for a “nice safe cage.” Because of his cowardice, the other pets tease him mercilessly, calling him “Percival.”

The situation changes dramatically when a pirate breaks into the house. The pirate looks dangerous, with pistols in both hands and a cutlass in his teeth. At this moment of real danger, all the brave pets get scared and run away. Belinda turns pale and cries for help, Mustard flees with a terrified yelp, Ink hides at the bottom of the house, and Blink disappears into a mousehole.

It is the “cowardly” dragon, Custard, who rises to the occasion. He jumps up, snorting like an engine, and attacks the pirate “like a robin at a worm.” He clashes his tail, makes loud noises, and in the end, gobbles the pirate up completely.

After the danger is gone, all the other pets come back and shamelessly make excuses for their cowardice. Mustard says he would have been twice as brave if he hadn’t been flustered, and Ink and Blink claim they would have been three times as brave. Custard humbly agrees that everyone is braver than him. The poem ends by returning to the original situation: Belinda and her brave pets continue to live in the little white house, and Custard still cries for a nice safe cage.

The poem humorously teaches us that true bravery is not about boasting but about acting courageously when faced with real danger.

Assamese Translation (অসমীয়া অনুবাদ):
“The Tale of Custard the Dragon” হৈছে এটা বেলাড (কাহিনী কোৱা গীত বা কবিতা) শৈলীত লিখা এক ধেমেলীয়া কবিতা। কবিতাটোত বেলিন্দা নামৰ এজনী সৰু ছোৱালীৰ কাহিনী কোৱা হৈছে, যি তাইৰ পোহনীয়া জন্তু—ইঙ্ক নামৰ এটা ক’লা মেকুৰী পোৱালি, ব্লিংক নামৰ এটা মুগা নিগনি, মাষ্টাৰ্ড নামৰ এটা হালধীয়া কুকুৰ, আৰু কাষ্টাৰ্ড নামৰ এটা “সঁচা-সঁচিকৈ” পোহনীয়া ড্ৰেগনৰ সৈতে এটা সৰু বগা ঘৰত বাস কৰে।

কবিতাটোৱে এক আমোদজনক বৈপৰীত্য দাঙি ধৰে। কাষ্টাৰ্ডৰ বাহিৰে বেলিন্দাৰ সকলো পোহনীয়া জন্তুক অত্যন্ত সাহসী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বেলিন্দা “ভালুকৰ দৰে সাহসী,” ইঙ্ক আৰু ব্লিংকে সিংহক খেদিব পাৰে, আৰু মাষ্টাৰ্ড “খঙত থকা বাঘৰ দৰে সাহসী।” কিন্তু, কাষ্টাৰ্ড ড্ৰেগন, যাক তাৰ “ডাঙৰ চোকা দাঁত” আৰু “ওপৰৰ কাঁইট”ৰ বাবে ভয়ংকৰ দেখা যায়, আচলতে এজন ভয়াতুৰ। সি অহৰহ এটা “ভাল নিৰাপদ সঁজা”ৰ বাবে কান্দে। তাৰ এই ভয়াতুৰতাৰ বাবে, আন পোহনীয়া জন্তুবোৰে তাক নিৰ্দয়ভাৱে জোকায়, তাক “পাৰ্চিভেল” বুলি মাতে।

যেতিয়া এজন জলদস্যু ঘৰত সোমাই পৰে, তেতিয়া পৰিস্থিতি নাটকীয়ভাৱে সলনি হয়। জলদস্যুটোক ভয়ংকৰ দেখা যায়, তাৰ দুয়ো হাতত পিষ্টল আৰু দাঁতত এখন তৰোৱাল। এই প্ৰকৃত বিপদৰ মুহূৰ্তত, সকলো সাহসী পোহনীয়া জন্তুৱে ভয় খায় আৰু পলাই যায়। বেলিন্দা бледа হৈ পৰে আৰু সহায়ৰ বাবে চিঞৰে, মাষ্টাৰ্ডে ভয়ত চিঞৰি পলাই যায়, ইঙ্ক ঘৰৰ তলত লুকায়, আৰু ব্লিংক এটা নিগনিৰ গাঁতত সোমাই পৰে।

এই সময়ত “ভয়াতুৰ” ড্ৰেগন, কাষ্টাৰ্ডেই পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি হয়। সি ইঞ্জিনৰ দৰে শব্দ কৰি জঁপিয়াই উঠে, আৰু “এজনী চিৰিকাই পোক খোৱাৰ দৰে” জলদস্যুটোক আক্ৰমণ কৰে। সি তাৰ নেজেৰে শব্দ কৰে, ডাঙৰ শব্দ কৰে, আৰু শেষত, জলদস্যুটোক সম্পূৰ্ণৰূপে গিলি পেলায়।

বিপদ আঁতৰি যোৱাৰ পিছত, আন সকলো পোহনীয়া জন্তু ঘূৰি আহে আৰু নিৰ্লজ্জভাৱে নিজৰ ভয়াতুৰতাৰ বাবে অজুহাত দেখুৱায়। মাষ্টাৰ্ডে কয় যে যদি সি বিচলিত নহ’লহেঁতেন তেন্তে সি দুগুণ সাহসী হ’লহেঁতেন, আৰু ইঙ্ক আৰু ব্লিংকে দাবী কৰে যে সিহঁত তিনিগুণ সাহসী হ’লহেঁতেন। কাষ্টাৰ্ডে নম্ৰভাৱে সন্মত হয় যে সকলোৱে তাৰ তুলনাত বেছি সাহসী। কবিতাটো মূল পৰিস্থিতিলৈ ঘূৰি আহি শেষ হয়: বেলিন্দা আৰু তাইৰ সাহসী পোহনীয়া জন্তুবোৰ সেই সৰু বগা ঘৰটোতে বাস কৰি থাকে, আৰু কাষ্টাৰ্ডে এতিয়াও এটা ভাল নিৰাপদ সঁজাৰ বাবে কান্দে।

কবিতাটোৱে ধেমেলীয়াভাৱে আমাক শিকায় যে প্ৰকৃত সাহস ডাংকোপ মৰাত নহয়, বৰঞ্চ প্ৰকৃত বিপদৰ সন্মুখীন হ’লে সাহসেৰে কাম কৰাতহে নিহিত।

Textual Question Answers (পাঠ্যপুথিৰ প্ৰশ্নোত্তৰ)

(Thinking about the Poem – Page 132)

1. Who are the characters in this poem? List them with their pet names.
(এই কবিতাটোত চৰিত্ৰবোৰ কোন কোন? সিহঁতৰ পোহনীয়া নামৰ সৈতে তালিকাভুক্ত কৰা।)
Answer: The characters in the poem are:

• Belinda, a little girl.
• Ink, a little black kitten.
• Blink, a little grey mouse.
• Mustard, a little yellow dog.
• Custard, a little pet dragon.
• A pirate.

2. Why did Custard cry for a nice safe cage? Why is the dragon called “cowardly dragon”?
(কাষ্টাৰ্ডে কিয় এটা ভাল নিৰাপদ সঁজাৰ বাবে কান্দিছিল? ড্ৰেগনটোক “ভয়াতুৰ ড্ৰেগন” বুলি কিয় কোৱা হৈছিল?)
Answer: Custard cried for a nice safe cage because he was a coward and was scared easily. He is called a “cowardly dragon” because, unlike other dragons who are typically portrayed as brave and fierce, Custard was timid and always longed for safety.
(অসমীয়া উত্তৰ): কাষ্টাৰ্ডে এটা ভাল নিৰাপদ সঁজাৰ বাবে কান্দিছিল কাৰণ সি এজন ভয়াতুৰ আছিল আৰু সহজে ভয় খাইছিল। তাক “ভয়াতুৰ ড্ৰেগন” বুলি কোৱা হৈছিল কাৰণ, আন ড্ৰেগনবোৰৰ দৰে, যাক সাধাৰণতে সাহসী আৰু ভয়ংকৰ বুলি দেখুওৱা হয়, কাষ্টাৰ্ড ভয়াতুৰ আছিল আৰু সদায় নিৰাপত্তা বিচাৰিছিল।

3. “Belinda tickled him, she tickled him unmerciful…” Why?
(“বেলিন্দাই তাক কুট-কুটাইছিল, তাই তাক নিৰ্দয়ভাৱে কুট-কুটাইছিল…” কিয়?)
Answer: Belinda tickled the dragon unmercifully to make fun of his cowardice. Since Custard always cried for a safe cage despite his fierce appearance, Belinda and the other pets enjoyed teasing him.
(অসমীয়া উত্তৰ): বেলিন্দাই ড্ৰেগনটোক তাৰ ভয়াতুৰতাক লৈ উপহাস কৰিবলৈ নিৰ্দয়ভাৱে কুট-কুটাইছিল। যিহেতু কাষ্টাৰ্ডে তাৰ ভয়ংকৰ চেহেৰা সত্ত্বেও সদায় এটা নিৰাপদ সঁজাৰ বাবে কান্দিছিল, বেলিন্দা আৰু আন পোহনীয়া জন্তুবোৰে তাক জোকাই ভাল পাইছিল।

4. The poet has employed many poetic devices in the poem. For example: “Clashed his tail like iron in a dungeon” — the poetic device here is a simile. Can you, with your partner, list some more such poetic devices used in the poem?
(কবিয়ে কবিতাটোত বহুতো কাব্যিক কৌশল ব্যৱহাৰ কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে: “Clashed his tail like iron in a dungeon” — ইয়াত কাব্যিক কৌশলটো হ’ল উপমা। আপুনি আপোনাৰ সংগীৰ সৈতে, কবিতাটোত ব্যৱহৃত আন কিছুমান কাব্যিক কৌশলৰ তালিকা বনাব পাৰিবনে?)
Answer: Some other poetic devices used in the poem are:

• Simile: “Mouth like a fireplace,” “as brave as a barrel full of bears,” “as brave as a tiger in a rage,” “He went at the pirate like a robin at a worm.”
• Metaphor: “chimney for a nose.”
• Repetition: The repeated use of “little” in the first stanza.
• Personification: Ink, Blink, and Mustard are personified as they speak and show human emotions.
• Onomatopoeia: “giggling,” “Weeck!,” “Meowch!,” “clatter,” “clank,” and “jangling.”

5. Read stanza three again to know how the poet describes the appearance of the dragon.
(ড্ৰেগনৰ চেহেৰা কবিয়ে কেনেকৈ বৰ্ণনা কৰিছে জানিবলৈ তৃতীয় স্তৱকটো আকৌ পঢ়া।)
Answer: The poet describes Custard the dragon as having “big sharp teeth,” “spikes on top of him,” and “scales underneath.” His mouth is compared to a fireplace, and his nose is described as a chimney. He also has “realio, trulio daggers on his toes.”
(অসমীয়া উত্তৰ): কবিয়ে কাষ্টাৰ্ড ড্ৰেগনক “ডাঙৰ চোকা দাঁত,” “ওপৰত কাঁইট,” আৰু “তলত বাকলি” থকা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। তাৰ মুখখনক এখন চৌকাৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে, আৰু তাৰ নাকক এটা চিমনি বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তাৰ ভৰিৰ আঙুলিতো “সঁচা-সঁচিকৈ” চুৰি আছে।

8. Do you find The Tale of Custard the Dragon to be a serious or a light-hearted poem? Give reasons to support your answer.
(আপুনি The Tale of Custard the Dragonক এটা গম্ভীৰ নে পাতল মনৰ কবিতা বুলি ভাবে? আপোনাৰ উত্তৰৰ সমৰ্থনত কাৰণ দৰ্শাওক।)
Answer: The Tale of Custard the Dragon is a light-hearted and humorous poem. The reasons are:

• The characters and their descriptions are exaggerated and funny (e.g., a “realio, trulio” dragon who is a coward).
• The contrast between the pets’ boasts of bravery and their actual cowardice in the face of danger is comical.
• The use of funny words like “realio, trulio,” “Winda,” and “mouseholed” adds to the humour.
• The poem has a simple, song-like rhythm and rhyme scheme (aabba), which makes it enjoyable rather than serious.
  (অসমীয়া উত্তৰ): The Tale of Custard the Dragon এটা পাতল মনৰ আৰু ধেমেলীয়া কবিতা। ইয়াৰ কাৰণবোৰ হ’ল:
• চৰিত্ৰ আৰু সিহঁতৰ বৰ্ণনা অতিৰঞ্জিত আৰু আমোদজনক (যেনে, এজন “সঁচা-সঁচিকৈ” ড্ৰেগন যি এজন ভয়াতুৰ)।
• পোহনীয়া জন্তুবোৰৰ সাহসৰ বড়াই আৰু বিপদৰ সময়ত সিহঁতৰ প্ৰকৃত ভয়াতুৰতাৰ মাজৰ বৈপৰীত্যটো আমোদজনক।
• “realio, trulio,” “Winda,” আৰু “mouseholed” আদি ধেমেলীয়া শব্দৰ ব্যৱহাৰে ইয়াক আৰু অধিক আমোদজনক কৰি তুলিছে।
• কবিতাটোৰ এটা সৰল, গীতৰ দৰে তাল আৰু ছন্দ (aabba) আছে, যিয়ে ইয়াক গম্ভীৰ নহয়, বৰঞ্চ উপভোগ্য কৰি তোলে।

Previous Year SEBA Board Exam Questions (SEBA ব’ৰ্ড পৰীক্ষাৰ বিগত বৰ্ষৰ প্ৰশ্ন)

• Q. Who were the pets of Belinda? (HSLC 2015)
  (বেলিন্দাৰ পোহনীয়া জন্তুবোৰ কোন কোন আছিল?)
  Answer: Belinda’s pets were a little black kitten named Ink, a little grey mouse named Blink, a little yellow dog named Mustard, and a little pet dragon named Custard.
• Q. What did Custard look like? (HSLC 2016)
  (কাষ্টাৰ্ডক দেখিবলৈ কেনেকুৱা আছিল?)
  Answer: Custard had big sharp teeth, spikes on his back, and scales underneath. His mouth was like a fireplace, his nose was like a chimney, and he had sharp daggers on his toes.
• Q. Where did Belinda live? (HSLC 2017)
  (বেলিন্দা ক’ত বাস কৰিছিল?)
  Answer: Belinda lived in a little white house.
• Q. Why did Custard cry for a nice safe cage? (HSLC 2018)
  (কাষ্টাৰ্ডে কিয় এটা ভাল নিৰাপদ সঁজাৰ বাবে কান্দিছিল?)
  Answer: Custard cried for a nice safe cage because he was a coward and was always afraid, so he longed for safety and security.
• Q. How is the tale of Custard the dragon a ballad? (HSLC 2019)
  (কাষ্টাৰ্ড ড্ৰেগনৰ কাহিনীটো কেনেকৈ এটা বেলাড?)
  Answer: “The Tale of Custard the Dragon” is a ballad because it tells a story in verse, has a consistent rhyme scheme (aabba), a regular rhythm, and features characters involved in an adventurous and heroic event.
• Q. Who did Belinda tickle? (HSLC 2020)
  (বেলিন্দাই কাক কুট-কুটাইছিল?)
  Answer: Belinda tickled Custard, the dragon.

Important Questions for Upcoming Board Exam (আগন্তুক ব’ৰ্ড পৰীক্ষাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন)

Q1. What is the central theme of “The Tale of Custard the Dragon”?
(“The Tale of Custard the Dragon” কবিতাটোৰ মূল ভাব কি?)
Answer: The central theme of the poem is that appearances can be deceptive and that true bravery is shown in action, not in words. The poem humorously illustrates that those who boast about their courage (like Ink, Blink, and Mustard) may prove to be cowards in a real crisis, while someone who appears timid (like Custard) may show true heroism when it is most needed.
(অসমীয়া উত্তৰ): কবিতাটোৰ মূল ভাব হৈছে যে বাহ্যিক ৰূপ প্ৰতাৰণামূলক হ’ব পাৰে আৰু প্ৰকৃত সাহস শব্দত নহয়, কামতহে প্ৰকাশ পায়। কবিতাটোৱে ধেমেলীয়াভাৱে দেখুৱায় যে যিসকলে নিজৰ সাহসৰ বিষয়ে বড়াই কৰে (যেনে ইঙ্ক, ব্লিংক, আৰু মাষ্টাৰ্ড) তেওঁলোকে প্ৰকৃত সংকটৰ সময়ত ভয়াতুৰ বুলি প্ৰমাণিত হ’ব পাৰে, আনহাতে যিজন ভয়াতুৰ যেন লাগে (যেনে কাষ্টাৰ্ড) তেওঁ প্ৰকৃত বীৰত্ব দেখুৱাব পাৰে যেতিয়া ইয়াৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰয়োজন হয়।

Q2. How did the other pets react after Custard defeated the pirate? What does this show about their character?
(কাষ্টাৰ্ডে জলদস্যুটোক পৰাস্ত কৰাৰ পিছত আন পোহনীয়া জন্তুবোৰে কেনে প্ৰতিক্ৰিয়া দেখুৱাইছিল? ই সিহঁতৰ চৰিত্ৰৰ বিষয়ে কি দেখুৱায়?)
Answer: After Custard bravely defeated the pirate, the other pets, who had run away in fear, returned and immediately started making excuses for their cowardice. Mustard claimed he would have been twice as brave if he hadn’t been “flustered,” while Ink and Blink boasted they would have been “three times as brave.” They did not praise Custard but instead tried to justify their own inaction. This shows that they were boastful, arrogant, and dishonest characters who were unwilling to accept their own fear and give credit to the true hero.
(অসমীয়া উত্তৰ): কাষ্টাৰ্ডে সাহসেৰে জলদস্যুটোক পৰাস্ত কৰাৰ পিছত, ভয়ত পলাই যোৱা আন পোহনীয়া জন্তুবোৰ ঘূৰি আহিছিল আৰু লগে লগে নিজৰ ভয়াতুৰতাৰ বাবে অজুহাত দেখুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। মাষ্টাৰ্ডে দাবী কৰিছিল যে যদি সি “বিচলিত” নহ’লহেঁতেন তেন্তে সি দুগুণ সাহসী হ’লহেঁতেন, আনহাতে ইঙ্ক আৰু ব্লিংকে কৈছিল যে সিহঁত “তিনিগুণ সাহসী” হ’লহেঁতেন। সিহঁতে কাষ্টাৰ্ডক প্ৰশংসা কৰা নাছিল, বৰঞ্চ নিজৰ নিষ্ক্ৰিয়তাক ന്യായീകരിക്കিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ই দেখুৱায় যে সিহঁত অহংকাৰী, দাম্ভিক, আৰু অসৎ চৰিত্ৰৰ আছিল যিসকলে নিজৰ ভয় স্বীকাৰ কৰিবলৈ আৰু প্ৰকৃত নায়কক কৃতিত্ব দিবলৈ ইচ্ছুক নাছিল।