ৰিম ঝিম ৰিম ঝিম বৰষুণ আহে (পাঠ ৫) ষষ্ঠ শ্ৰেণী

SCERT Class 6 Assamese Chapter 5 Answer | ৰিম ঝিম ৰিম ঝিম বৰষুণ আহে। Lesson 5 | Class 6 Assamese Solution । Question and Answer Assam | ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ অসমীয়া প্ৰশ্ন উত্তৰ |

সম্পূৰ্ণ পাঠভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ

১। শুদ্ধ উত্তৰটো বাছি উলিওৱা:

(ক) ৰ’দত গছৰ সেউজীয়া পাতবোৰ কিদৰে থাকে?
উত্তৰ: (খ) দোঁ খাই থাকে

(খ) কবিয়ে কবিতাটোত কি গণিব নোৱাৰাৰ কথা কৈছে?
উত্তৰ: (ক) পানীৰ টোপ

২। শব্দ-অৰ্থ মিলোৱা:

৩। তলত দিয়া প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ কোৱা আৰু লিখা:

(ক) কবিয়ে পথাৰ আৰু গছৰ সেউজী পাতবোৰ ৰ’দত কেনেদৰে থাকে বুলি কৈছে?
উত্তৰ: কবিয়ে কৈছে যে ৰ’দত পথাৰ শুকাই থাকে আৰু গছৰ সেউজীয়া পাতবোৰ দোঁ খাই থাকে।

(খ) কবিয়ে পানীৰ টোপালবোৰ কিয় গণি শেষ কৰিব নোৱাৰোঁ বুলি কৈছে?
উত্তৰ: বৰষুণৰ সময়ত অসংখ্য পানীৰ টোপাল একেৰাহে পৰি থাকে, সেয়েহে সেই টোপালবোৰ গণি শেষ কৰিব নোৱাৰি বুলি কবিয়ে কৈছে।

(গ) কবিয়ে কি গীত শুনি ভাল পায়?
উত্তৰ: কবিয়ে ৰিম ঝিম শব্দৰে অহা বৰষুণৰ গীত শুনি ভাল পায়।

(ঘ) কবিতাটোত কোনে কোনে হাঁহে, ওফোন্দ পাতে আৰু চকুপানী টোকে বুলি কৈছে?
উত্তৰ: কবিতাটোত গছ-লতা, ঘাঁহ-বনে হাঁহে, ডাৱৰে ওফোন্দ পাতে আৰু বিজুলীয়ে হাঁহে। আকাশৰ চকুপানীক বৰষুণৰ লগত তুলনা কৰা হৈছে।

(ঙ) কবিয়ে কাগজৰ নাও কেতিয়া আৰু ক’ত মেলি দিয়ে?
উত্তৰ: কবিয়ে বৰষুণ এৰাৰ পাছত বাহিৰলৈ ওলাই নিজৰাত কাগজৰ নাও মেলি দিয়ে।

(চ) কবিয়ে কোনে, ক’ত আৰু কি হৈ ভাহে বুলি কৈছে?
উত্তৰ: কবিয়ে কৈছে যে কাগজৰ নাৱে ঢৌৰ কোবত নাচি নাচি নীলা আকাশত জোনটি ভাহি যোৱাৰ দৰে নিজৰাত ভাহি যায়।

৪। তলত দিয়া প্ৰশ্নসমূহৰ উত্তৰ বাছি উলিওৱাই শব্দজালত ঘেৰ দিয়া আৰু লিখা:

• (ক) কবিয়ে কি বতাহে নাচি নাচি কথা পাতেহি বুলি কৈছে?
  উত্তৰ: পূবালী
• (খ) কবিয়ে পানীৰ টোপ কি কৰিব নোৱাৰোঁ বুলি কৈছে?
  উত্তৰ: গণিব
• (গ) কাৰ সেউজী পাত দোঁ খাই থাকে?
  উত্তৰ: গছ
• (ঘ) কবিয়ে ৰিম ঝিম ৰিম ঝিমকৈ কি অহাৰ কথা কৈছে?
  উত্তৰ: বৰষুণ

৫। তলত দিয়া কবিতাৰ স্তৱককেইটা গদ্যৰূপত লিখা আৰু পঢ়া:

৬। কবিতাটোৰপৰা অন্ত্যধ্বনি মিল থকা শব্দবোৰ মিলাই লিখা:

৭। কবিতাটিৰ মূলভাব কোৱা আৰু লিখা:
উত্তৰ: কবিতাটোত কবিয়ে বৰষুণৰ এক মনোৰম ছবি আঁকিছে। ৰ’দৰ তাপত শুকাই থকা প্ৰকৃতিয়ে বৰষুণৰ আগমনত কেনেদৰে সজীৱ হৈ উঠে, তাৰ বৰ্ণনা দিয়া হৈছে। বৰষুণৰ ৰিম ঝিম শব্দ, পূবালী বতাহৰ নাচোন, আৰু কাগজৰ নাও মেলি খেলাৰ শৈশৱৰ আনন্দই কবিতাটোক এক বিশেষ মাত্ৰা দিছে। প্ৰকৃতিৰ বিভিন্ন উপাদান যেনে— গছ-লতা, ডাৱৰ, বিজুলী আদিক মানৱীয় ৰূপ দি কবিয়ে বৰষুণৰ সৌন্দৰ্য অতি সুন্দৰভাৱে প্ৰকাশ কৰিছে।

৮। তলত দিয়া শব্দকেইটাৰ বিপৰীত অৰ্থ বুজোৱা শব্দবোৰ কবিতাটোৰপৰা বাছি উলিয়াই লিখা:

• কান্দে – হাঁহে
• পাৰোঁ – নোৱাৰোঁ
• ডুবে – ভাহে
• আৰম্ভ – শেষ
• সোমাওঁ – ওলাওঁ

৯। বাক্য ৰচনা কৰা:

• পথাৰ: বৰষুণৰ পিছত পথাৰখন সেউজীয়া হৈ পৰিছে।
• বৰষুণ: আজি দিনটো ধাৰাসাৰ বৰষুণ দি আছে।
• ডাৱৰ: আকাশখন ক’লা ডাৱৰে ছানি ধৰিছে।
• নিজৰা: পাহাৰৰ পৰা বৈ অহা নিজৰাটো দেখিবলৈ বৰ ধুনীয়া।
• নাও: ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে কাগজৰ নাও সাজি পানীত উটুৱাইছে।

১০। পঢ়া আৰু লিখা:

(ক) তলত দিয়া পদ্যফাকিত বাৰে বাৰে উচ্চাৰিত হোৱা ধ্বনিটো লিখা:

বগাকৈ বগলী বহলাই বহিছে
বলুকাত বিয়লি বেলা,
বকুল বাগৰিছে ববচা বনতে
বুটলি বিলাওঁগৈ ব’লা।
উত্তৰ: ‘ব’ ধ্বনি।

(খ) তলত দিয়া পদ্যফাকিত পুনৰাবৃত্তি হোৱা ধ্বনিটো লিখা:

ইমান পানীৰ টোপ
নোৱাৰোঁ গণিব
ভালপাওঁ ৰিম ঝিম
গীতহে শুনিব।
উত্তৰ: ‘ন’ ধ্বনি।

(গ) শংকৰদেৱৰ পদফাকিত পুনৰাবৃত্তি হোৱা শব্দাংশটো লিখা:

হেন শুনি জাম্বৱন্ত
হৰিষ মনত
ধাইলন্ত মহন্ত
গৈলন্ত ত্বৰিত।
উত্তৰ: ‘ন্ত’ শব্দাংশ।

১১। তলত দিয়া বিশেষ্য পদবোৰৰ বিশেষণ পদৰ ৰূপটো লিখা আৰু সেই শব্দৰ প্ৰয়োগেৰে বাক্য গঠন কৰি তলৰ তালিকাখন পূৰ কৰা: